علت و درمان درد و گزگز سینه پا و بین انگشتان پا(مورتون نوروما)

مورتون نوروما یک بیماری دردناک در کف پاها است که غالباً باعث ایجاد درد بین انگشتان سوم و چهارم پا می‌شود. افراد مبتلا به مورتون نوروما ممکن است احساس کنند که یک سنگریزه داخل کفش یا جوراب آن‌ها رفته باشد. بافت اطراف یکی از اعصاب انگشتان پا در افراد مبتلا به مورتون نوروما ضخیم می‌شود. این باعث سوزش شدید و تیزی در کف پای او می‌شود. همچنین ممکن است انگشتان پای شما دچار سوزش یا گزگز و مورمور شود. استفاده از کفش‌های پاشنه بلند با ایجاد بیماری مورتون نوروما مرتبط هستند. بیماری بسیاری از مردم در صورتی که از کفش‌های پاشنه کوتاه و پنجه پهن استفاده کنند بهبود می‌یابد. استفاده از کفش‌های مناسب که باعث کاهش فشار از روی پا می‌شود می‌تواند از پیشروی بیماری مورتون نوروما پیشگیری کند.

بهتر است دردهای پا که بیش از چند روز ادامه می‌یابند را نادیده نگیرید. در صورتی که در کف پای خود احساس درد سوزشی داشتید که علی‌رغم تعویض کفش و اصلاح فعالیت‌هایی که باعث اعمال فشار بر پا می‌شود بهبود نمی‌یابد می‌توانید با متخصصین ما در کلینیک پا دکتر فرخانی مشورت کنید. چشم‌انداز بیماری درد انگشتان پا به ساختار پا و مؤثر بودن یا نبودن اقدامات اولیه درمان بستگی دارد. روش‌های درمانی اولیه شامل استفاده از کفی‌ها و کفش‌های طبی، تزریق کورتیزون و استراحت دادن به پا می‌شود. چشم‌انداز بیماری مورتون نوروما که برای بهبود آن عمل جراحی انجام شده به تعداد عصب‌های آسیب‌دیده باقیمانده بستگی دارد. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با ما تماس بگیرید.

علت مورتون نوروما


مورتون نوروما زمانی ایجاد می‌شود که یکی از عصب‌های بین استخوان‌های انگشتان پا تحریک شده و پهن شود. علت اصلی تحریک هنوز مشخص نشده است اما این عارضه ممکن است به دلیل فشرده شدن، کشیده شدن یا آسیب‌دیدگی عصب‌ها اتفاق بیفتد. این بیماری با موارد زیر ارتباط دارد:

  • پوشیدن کفش‌های تنگ، پنجه باریک یا پاشنه بلند
  • فعال بودن و ورزش کردن، به خصوص دویدن و انجام ورزش‌هایی که شامل دویدن و فشار آمدن به پا می‌شود مانند ورزش‌هایی که با راکت انجام می‌شوند.
  • برخی مشکلات دیگر پا مانند صافی کف پا، گودی شدید کف پا، پینه‌ها و انگشت چکشی

هنوز مشخص نیست که آیا این موارد باعث ابتلا به بیماری می‌شوند یا صرفاً علائم بیماری را تشدید می‌کنند.

علائم


معمولاً این بیماری هیچ نشانه مشخصی مانند تورم ندارد اما بیمار ممکن است علائم زیر را تجربه کند:

  • احساسی نظیر وجود یک سنگریزه در کفش یا جوراب
  • درد سوزشی در کف پا که به سمت انگشتان پا گسترش می‌یابد.
  • احساس گزگز یا بی‌حسی در انگشتان پا

تشخیص


بیماری مورتون نوروما پس از انجام معاینات بالینی و بررسی سوابق پزشکی بیمار تشخیص داده می‌شود. بیماری‌هایی که درد مشابه با علائم بیماری درد انگشتان پا دارند عبارتند از شکستگی‌های فشاری متاتارسال، التهاب تاندون‌ها در کف انگشتان پا، آرتروز مفاصل بین استخوان متاتارسال و انگشت شصت یا فشردگی یا آسیب‌دیدگی عصب‌های پا، مچ پا، زانو، ران یا کمر. معمولاً برای رد احتمال ابتلا به شکستگی‌های فشاری یا آرتروز، عکس‌برداری به وسیله اشعه ایکس انجام می‌شود. از آنجا که بافت عصب در عکس‌های گرفته شده با اشعه ایکس مشخص نمی‌شود، این بیماری در این عکس‌ها مشخص نمی‌شود. یک متخصص پا قادر است در هنگام معاینه فیزیکی کف پا، نوروما را احساس کند. برخی مطالعات مانند ام آر آی، سی تی اسکن یا مطالعات هدایت عصب‌ها می‌توانند تا حدودی به تشخیص بیماری مورتون نوروما کمک کنند. اگر پزشک در هنگام معاینات فیزیکی نتواند نوروما را احساس کند و در صورتی که علائم بیماری مشاهده نشوند ممکن است فرد به فشردگی عصب یا بیماری‌های دیگر مبتلا شده باشد. در این موارد یکی از قسمت‌هایی که باید مورد معاینه قرار گیرد مچ پا است. درست در زیر استخوان سمت داخل مچ پا یک عصب بزرگ وارد کف پا می‌شود. عصب ممکن است در این سطح فشرده شده باشد. به این بیماری سندرم تونل تارسال گفته می‌شود. معمولاً در قسمت متورم داخلی ساق پا دردی احساس نمی‌شود. درد ممکن است در کف پا یا در انگشتان پا احساس شود. این باعث دشواری تشخیص در برخی موارد می‌شود. ابتلا به نوروما معمولاً شایع‌تر از سندرم تونل تارسال است.

اقدامات درمانی مورتون نوروما


درمان مورتون نوروما به طول مدت ابتلا به این بیماری و شدت آن بستگی دارد. روش‌های درمانی ساده غیر جراحی در برخی افراد مؤثر واقع می‌شود و برخی دیگر از بیماران ممکن است نیاز به انجام عمل جراحی داشته باشند پزشک احتمالاً در مرحله اول با اقدامات درمانی اولیه شروع می‌کند.

داروها

مصرف داروهای مسکن ضدالتهابی بدون نیاز به نسخه پزشک مانند ایبوپروفن ممکن است در کاهش درد و التهاب مؤثر باشد.

تزریق

تزریق داروهای استروئیدی یا محلول الکل همراه با بی‌حسی موضعی ممکن است در کاهش درد مؤثر واقع شود. کورتیزون زمانی که در اطراف عصب تزریق شود مفید است زیر تورم عصب را جمع می‌کند. با این کار فشار از روی عصب برداشته می‌شود. کورتیزون ممکن است درد را به مدت چند ماه کاهش دهد اما بیماری را درمان نمی‌کند. حرکات غیرعادی استخوان متاتارسال باعث پیشروی بیماری در طول زمان می‌شود.

عوض کردن کفش

کفش‌های پهن‌تر ممکن است فشار وارد بر پای بیمار را کاهش دهند. در حد امکان باید از پوشیدن کفش‌هایی که پاشنه آنها بلند از 5 سانتیمتر است اجتناب شود زیرا باعث وارد آمدن فشار بی‌دلیلی به پاها می‌شوند.

کفی مناسب

کفی‌های طبی و پدها نرم کف پا که در کفش بیمار قرار داده می‌شوند می‌توانند به کاهش فشار وارده بر کف پای بیمار کمک کنند. این کفی‌ها را می‌توان بدون نیاز به نسخه پزشک تهیه کرد یا با سفارش اختصاصی پزشک متناسب با پای هر بیمار قالب‌بندی کرد ساخت.

کاهش وزن

اگر بیمار چاق است، کاهش وزن ممکن است فشار را از روی پای او بردارد. استراحت دادن به پا و ماساژ دادن انگشتان می‌تواند به کاهش درد کمک کند. ممکن است قرار دادن یخ روی پای آسیب‌دیده به کاهش درد در برخی بیماران کمک کند.

عمل جراحی

انجام عمل جراحی مورتون نوروما معمولاً فقط برای بیمارانی که درد شدیدی دارند یا درمان‌های فوق‌الذکر روی آنها تأثیری نداشته است توصیه می‌شود. در هنگام انجام عمل، یک شکاف کوچک روی قسمت بالا یا کف پای بیمار ایجاد می‌شود تا جراح بتواند به عصب آسیب‌دیده دسترسی پیدا کند. همچنین ممکن است کارهای زیر نیز انجام شود:

  • فضای اطراف عصب با برداشتن بافت‌های اطراف آن گسترش یابد.
  • قسمتی از عصب برداشته شود: در صورتی که این کار انجام شود ممکن است ناحیه بین انگشتان پای بیمار به طور دائمی بی‌حس شوند.

پیشگیری


با این که هنوز دلیل اصلی ابتلا به بیماری مورتون نوروما یا گزگز پا هنوز مشخص نشده است اما با انجام اقدامات زیر می‌توان از بروز این بیماری پیشگیری کرد:

  • از کفش‌های ورزشی استفاده کنید که فضای کافی برای پا داشته باشند و انگشتان در آنها تحت فشار نباشند.
  • کفش‌هایی بپوشید که کفی آنها برای کف پا مناسب باشد.
  • از پوشیدن کفش‌های پنجه باریک یا پاشنه بلند (پاشنه بلندتر از 5 سانتی‌متر) اجتناب کنید.