بی حسی،خواب رفتن و سر شدن دست وپا،علت و درمان

خواب رفتن، احساس بی‌حسی یا سوزشی است که معمولاً در اندام‌های نهایی بدن مانند دست‌ها، بازوها، پاها یا کف پاها اتفاق می‌افتد. البته این احساس در سایر نقاط بدن نیز ممکن است ایجاد شود. به طریق مشابه، هنگامی که فرد برای مدت طولانی بر روی پاهای خود بنشیند ممکن است احساس سوزن سوزن شدن در آن‌ها حس کند. این احساس که یک احساس موقت است به دلیل وارد آمدن فشار بر روی عصب‌های تأمین کننده اندام ایجاد می‌شود. هنگامی که فشار از روی عصب برداشته شود این احساس ناراحت کننده نیز از بین می‌رود. ممکن است در برخی افراد حس به خواب‌رفتگی اندام‌ها مزمن و طولانی‌مدت باشد. این حالت ممکن است نشانه‌ای از آسیب‌دیدگی جدی‌تر عصب‌ها باشد. درمان خواب رفتن اندام بسته به دلیل به وجود آمدن آن متفاوت است.

چنانچه از مشکل به خواب رفتن مداوم اندام‌ها رنج می‌برید و به خصوص اگر مشکل شما جدید، ثابت و متفاوت از سایر اشخاص است، با متخصصین ما در کلینیک پا دکتر فرخانی تماس حاصل فرمایید. نظرات در مورد بیماران مختلف با مشکل به خواب رفتگی اندام‌ها مختلف است و به علت به وجود آمدن مشکل بستگی دارد. تحت فشار قرار گرفتن عصب به مدت کوتاهی، معمولاً مشکلی برای شخص ایجاد نمی‌کند. اما در صورتی‌ که این فشار طولانی‌مدت باشد می‌تواند باعث به وجود آمدن آسیب‌های طولانی‌مدت، درد مزمن و سبب اختلال در عملکرد و اندام و احساس آن شود در برخی موارد چنانچه درمان به وسیله دارو یا ورزش پاسخگو نباشد، لازم است از عمل جراحی برای درمان استفاده شود. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با ما تماس بگیرید.

دلایل


علت‌های مختلفی در بروز خواب رفتن دست و پا وجود دارد. دلایل خواب رفتگی دست و پا عبارت‌اند از:

  •  ضربه
  •  تصلب چندگانه بافت‌ها
  •  وجود تومور در ستون فقرات یا مغز
  •  بالا بودن سطح ویتامین دی یا سایر ویتامین‌ها
  •  دیابت
  •  بیماری فیبرومیالژیا
  •  فشار خون بالا
  •  عفونت
  •  آسیب‌دیدگی عصب‌ها
  •  وجود دیسک وراثتی در قسمت پایین ستون فقرات می‌تواند باعث ایجاد درد در کمر، ساق پا یا کف پا در فرد گردد.
  •  سندروم تونل کارپال، گرفتگی عصبی در مچ دست است که باعث بی‌حسی و مورمور شدن انگشتان دست می‌شود.
  •  عصب فشرده شده یا تحت فشار قرار گرفته، عصب تحت فشار هنگامی اتفاق می‌افتد که توسط بافت‌های اطراف عصب، فشار زیادی بر روی آن وارد می‌شود. این فشار باعث می‌شود قسمت‌هایی که آن عصب تأمین می‌کند به خواب رفته و عملکردش مختل گردد. عصب تحت فشار در هر قسمتی از بدن مانند صورت، گردن، مچ یا کمر می‌تواند اتفاق می‌افتد.

علائم


علائم به خواب رفتگی یا عصب تحت فشار عبارت‌اند از:

  •  احساس مورمور شدن یا سوزن سوزن شدن
  •  احساس درد یا سوختگی
  •  بی‌حسی یا کم حسی در ناحیه تحت اثر
  •  احساس اینکه ناحیه تحت اثر به خواب رفته است.
  •  احساس خارش یا سوزن سوزن شدن
  •  گرم بودن یا سرد بودن پوست

این علائم خواب رفتگی دست و پا ممکن است به طور مداوم یا متناوب باشد. معمولاً این نشانه‌ها در قسمت تحت اثر (به خواب رفته) ظاهر می‌شود اما گاهی ممکن است در اطراف آن نیز منتشر شود.

عوامل خطر


برخی عوامل احتمال مبتلا شدن به موقعیت عصب فشرده را بالاتر می‌برد. این عوامل به شرح زیر است:

  •  جنسیت: زنان بیشتر از مردان در معرض ابتلا به سندروم کانال کارپال هستند. ممکن است این مسئله به علت باریک‌تر بودن کانال‌های عصبی در زنان باشد.
  •  اضافه وزن: اضافه وزن زیاد در فرد می‌تواند سبب وارد آمدن فشار زیاد بر عصب‌ها گردد.
  •  حاملگی: اضافه وزن و زیاد شدن آب بدن در زنان باردار می‌تواند باعث تورم و وارد آمدن فشار بر عصب‌ها گردد.
  •  بیماری تیروئید: این بیماری شخص را در معرض خطر ابتلا به سندروم تونل کارپال قرار می‌دهد.
  •  دیابت: بیماری دیابت می‌تواند سبب آسیب دیدن بافت‌ها و اعصاب بدن شود.
  •  آرتریت روماتوئید: این بیماری باعث التهاب می‌شود و التهاب ایجاد شده سبب فشرده شدن عصب‌ها در مفاصل می‌شود.
  •  استراحت طولانی‌مدت در تختخواب: استراحت طولانی‌مدت در تختخواب باعث فشرده شدن عصب‌ها و بالا رفتن احتمال بروز خواب رفتگی اندام‌ها شود.
  •  استفاده زیاده از حد: کسانی که مشاغل و یا عادت‌هایی دارند که طی آن از دست‌ها، بازوها یا پاها زیاد استفاده می‌کنند و آن را حرکت می‌دهند بیش از سایرین در معرض ابتلا به عصب تحت فشار، به خواب رفتگی اندام‌ها یا آسیب‌دیدگی عصب‌ها هستند.

تمامی افراد ممکن است به مشکل عصب تحت فشار دچار شود. بیشتر مردم تا کنون خواب رفتن دست و پا را تجربه کرده‌اند.

تشخیص


جهت تشخیص علت خواب رفتن پا و دست، پزشک ابتدا سابقه بیماری شخص را مورد بررسی قرار داده و در مورد علائم این بیماری سؤالاتی از فرد می‌پرسد. سپس ممکن است پزشک برخی آزمایش‌های فیزیکی را بر روی شما انجام دهد و بسته به نتایج حاصله آزمایش‌های زیر ممکن است بر روی شما درمان انجام گیرد.

  •  آزمون انتقال عصب‌ها: این آزمایش نشان می‌دهد سرعت انتقال پیام‌های عصبی در بدن فرد به چه میزان است.
  •  الکترومیوگرافی: در این آزمایش فعالیت‌های الکتریکی نحوه تعامل عصب و ماهیچه مورد برسی قرار می‌گیرد.
  •  ام آر آی: در این روش قسمت‌های مختلف بدن با دقت نشان داده می‌شود.
  •  اولتراسوند: این روش برای گرفتن تصویر از بدن استفاده می‌شود. از اولتراسوند برای تصویربرداری از قسمت‌های کوچک‌تر بدن به منظور تشخیص فشردگی عصب‌ها یا آسیب‌دیدگی آن‌ها مانند آنچه در عارضه سندروم تونل کارپال اتفاق می‌افتد استفاده می‌شود.

نوع آزمایشی که پزشک برای شما تجویز می‌کند به نتیجه این آزمایش‌ها، علائم فرد و سابقه پزشکی وی بستگی دارد.

درمان خواب رفتگی دست و پا


درمان مشکل خواب رفتن دست و پا به دلیل به وجود آمدن آن وابسته است. چنانچه یک مشکل پزشکی باعث به وجود آمدن علائم بیماری شده باشد، درمان آن مشکل پزشکی می‌تواند مسئله به خواب رفتن دست و پا را نیز درمان کند.

استراحت و استفاده از کمربند

ممکن است جهت درمان خواب رفتن دست و پا استفاده از نوعی کمربند برای بیمار پیشنهاد گردد. در کنار آن استراحت کافی باعث می‌شود بافت‌های بیمار بهبود پیدا کند. یک متخصص بهترین و مناسب‌ترین روش را به شما پیشنهاد خواهد کرد. استراحت به خصوص در مورد رفع مشکل عصب فشرده شده بسیار مؤثر است. در این حالت باید انجام فعالیت‌هایی که سبب ایجاد فشار بر روی عصب‌ها می‌شود را متوقف کرد تا بافت‌ها بهبود یابند. برای این کار لازم است فرد استراحت کند و در برخی موارد استفاده از کمربند یا گچ جهت جلوگیری از حرکت پا پیشنهاد می‌شود. اما استفاده از کمربند برای مدت طولانی ممکن است عوارض و مشکلاتی به همراه داشته باشد. بنابراین لازم است از توصیه‌های پزشک با دقت پیروی کرد.

ورزش درمانی

روش ورزش درمانی جهت تقویت ماهیچه‌های اطراف عصب تحت فشار به کار می‌رود. ماهیچه‌های قوی باعث آزاد شدن فشار بافت‌ها شده و از وارد آمدن فشار مجدد بر روی عصب جلوگیری می‌کند. ماهیچه‌های قوی باعث افزایش انعطاف، دامنه حرکت و تحرک ماهیچه‌ها نیز می‌شود. افزایش جریان خون توسط تمرینات ورزشی، کششی یا ماساژ در کسانی که با مشکل به خواب رفتن دست و پا مواجه هستند می‌تواند به سرعت حس مورمور شدن و بی‌حسی اندام‌ها را از بین ببرد.

درمان دارویی

برخی داروها مانند ایپوبروفن (ادویل، موترین) و ناپروکسن سدیم (آلیو) و حتی تزریق استروئید در کف پا می‌تواند باعث تسکین درد و کاهش تورم و التهاب در پا گردد. برای به خواب رفتن پا که به دلیل فیبرومیالژیا اتفاق می‌افتد، داروهایی مانند پرگابالین (لیریکا) یا دولوکستین (سیمبالتا) ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.

عمل جراحی

درصورتی‌که درمان‌های ذکر شده نتوانستند مشکل را حل کنند، جهت کاهش فشار بر روی عصب‌ها از عمل جراحی استفاده می‌شود. در عمل جراحی ممکن است رباط کارپال شل شود، زائده استخوانی حذف شده و یا حتی قسمتی از دیسک کمر برداشته شود. نوع عمل به علائمی که بیمار دارد و همچنین دلایل بروز مشکل در وی بستگی دارد.

پیشگیری


با اینکه تمامی فشارهای وارده بر روی عصب‌ها غیر قابل پیشگیری هستند اما مواردی وجود دارد که با عمل کردن به آن‌ها می‌توان احتمال بروز فشار بر روی عصب‌ها را به حداقل رساند. داشتن یک ژست بدنی خوب و نگهداری اندام‌ها در وضعیت صحیح باعث جلوگیری از بروز فشار غیر ضروری بر روی عصب‌ها می‌شود. جلوگیری از آسیب‌هایی که به دلیل بلند کردن وزنه‌های سنگین در وضعیت‌های نامناسب اتفاق می‌افتد نیز بسیار لازم است. با آگاهی داشتن از وضعیت بدنی و تغییر مداوم وضعیت و حالت بدن می‌توان از وارد آمدن فشار بر عصب‌ها که سبب به خواب رفتن دست و پا می‌شود خودداری کرد. با جلوگیری از انجام کارهای تکراری و متناوب و یا استراحت مناسب بین آن‌ها می‌توان از به خواب رفتن بدن که علت به خواب رفتن دست و پا کار زیاد از ماهیچه‌ها است جلوگیری کرد. همچنین با داشتن وزن متعادل و انجام تمرینات ورزشی منظم شامل تمرینات تقویت و انعطاف عضلات می‌توان ماهیچه‌هایی قوی و سالم داشت که در جلوگیری بروز مشکل به خواب رفتن دست و پا بسیار مؤثر هستند.