انواع کفش و کفی‌های طبی برای درمان مشکلات پا

کفی‌های طبی از پلاستیک، چرم، فلز، یا مواد مصنوعی دیگر ساخته می‌شوند که در کفش قرار داده می‌شوند. آنها تعادل طبیعی کف پا را تأمین کرده و مانند یک بالش از وارد آمدن ضربه زیاد به پاها جلوگیری می‌کنند. طیف وسیعی از این کفی‌ها وجود دارد که برای مشکلات مختلف پا طراحی شده‌اند. پزشکان همیشه با مفید بودن و برخی از انواع کفی‌های طبی موافق نیستند.

کفی‌های طبی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که درد را در افرادی که ساق پا، مچ پا یا کف پای آنها درد می‌کند کاهش دهد. افرادی که مکانیسم پای آنها ضعیف است می‌توانند در هر سنی از این کفش‌ها و کفی‌های طبی استفاده کنند زیرا به گونه طراحی شده‌اند که از ساختار و مکانیسم پاها، مچ پا و ساق پا حمایت کنند.

متخصصان ما در کلینیک دکتر فرخانی برای تشخیص و درمان همه انواع پاها آموزش دیده‌اند. پزشکان کفی و کفش‌های طبی را با رویکردی محافظه‌کارانه برای رفع بسیاری از مشکلات پا یا کنترل پس از انجام برخی از عمل‌های جراحی توصیه می‌کنند. استفاده از این کفی‌ها و کفش‌های طبی به عنوان یک درمان عملی به میزان زیادی موفقیت‌آمیز بوده است. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با ما تماس بگیرید.

 کاربردهای کفی و کفش طبی


کفی‌های طبی برای بهبود چندین بیماری طراحی شده‌اند که برخی از آنها عبارتند از:

  • دررفتگی و نیمه دررفتگی زانو یا ران
  • حرکات اسپاستیک
  • اصلاح یا محدود کردن یا پیشگیری از بدشکلی‌ها
  • پرونیشن کم (صاف بودن قوس، چرخش پا به سمت خارج به دلیل ضعف‌های عضلانی)
  • پرونیشن زیاد (قوس زیاد کف پا، چرخش پا به سمت بیرون به دلیل افزایش حجم عضلات)
  • ناسازگاری چرخشی و تاب‌دار بودن (متغیر بودن حرکات پا)
  • افتادگی پا (افتادگی جلوی پا به دلیل ضعف)
  • اورشن (چرخش پنجه پا به سمت بیرون)
  • اینورشن (چرخش پنجه پا به سمت داخل)

انواع کفی طبی


کفی‌های طبی، سایزها و اشکال و جنس‌های مختلفی دارند و به طور کلی به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند: آن‌هایی که برای تغییر عملکرد پاها طراحی شده‌اند، برای حفظ حالت طبیعی پا طراحی شده باشند و آنهایی که ترکیبی بوده و برای کنترل عملکردی و حفاظت از پا طراحی شده‌اند.

کفی‌های طبی سخت

کفی‌های طبی سخت برای کنترل عملکرد پاها طراحی شده‌اند و غالباً از مواد سختی مانند پلاستیک یا فیبرهای کربنی ساخته می‌شوند و برای راه رفتن یا قرار دادن در کفش‌ها ساخته می‌شوند. این کفی‌های طبی پس از قالب‌گیری گچی توسط متخصص پا یا استفاده از روش‌های تصویری دیگر ساخته می‌شوند. کفی‌های طبی سخت حرکات را در دو مفصل اصلی پا که مستقیماً زیر مچ پا قرار دارند کنترل کرده و کشیدگی عضلات و دردهای ساق پا، باسن و قسمت پایین کمر را از بین برده یا کاهش می‌دهند.

 کفی‌های طبی نرم

کفی‌های طبی نرم معمولاً ضربه را جذب کرده، تعادل را بهبود بخشیده و فشار را از روی نقاط پا برمی‌دارند. معمولاً این کفی‌ها از مواد نرم ساخته می‌شوند. کفی‌های طبی نرم برای کف پا، از پاشنه تا پس از سینه پا تا انگشتان پا مورد استفاده قرار می‌گیرند. این کفی‌ها هم پس از قالب‌گیری با گچ توسط متخصص پا یا با استفاده از روش‌های دیگر تصویری ساخته می‌شوند. کفی‌های طبی معمولاً برای افراد مبتلا به دیابت، افراد مبتلا به آرتروز و افرادی که پاهای آنها دچار بدشکلی است به کار برده می‌شوند.

کفی‌های طبی نیمه سخت

کفی‌های نیمه سخت تعادل پا را برای راه رفتن یا ورزش کردن تأمین می‌کنند. در برخی موارد، در ورزش‌های مختلف از انواع مختلفی از کفی‌های نیمه سخت استفاده می‌شود. کفی‌های طبی معمولی از لایه‌های مواد نرم که با مواد سخت‌تر تقویت شده‌اند ساخته می‌شوند.

ممکن است این کفی‌ها برای درمان صافی کف پای کودکان یا برای کودکانی که پای آنها پنجه کبوتری است یا کودکانی که پنجه پای آنها به سمت بیرون چرخیده است مورد استفاده قرار گیرند. ورزشکاران غالباً از این کفی‌ها برای کاهش درد پا در هنگام تمرین یا مسابقات استفاده می‌کنند.

در حالی که کفی‌های بدون نیاز به نسخه پزشک به کاهش علائم خفیف کمک می‌کنند، این کفی‌ها به طور طبیعی نمی‌توانند طیف گسترده‌ای از علائم را که می‌توان با کفی‌های طبی تجویزی درمان نمود اصلاح کنند زیرا این کفی‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که بتوانند برای پا با سایزهای مختلف قابل استفاده باشند.

 ویژگی‌های کفش طبی


برخی ویژگی‌های خاص یا ویژگی‌های طراحی کفش‌های طبی که آنها را از کفش‌های معمولی متمایز می‌کند عبارتند از:

  • کفی متحرک: این امر برای بسیاری از افراد که می‌خواهند کفی‌های کفش خود را ارتقا دهند و از کفی‌های مخصوص افراد دیابتی یا کفی‌های سفارشی استفاده کنند ضروری است.
  • عرض بیشتر و گزینه‌های تغییر سایز بیشتر
  • رویه سازگار با مشکلات کف پا مانند انگشت چکشی یا پینه‌های پا
  • به راحتی می‌توان آنها را پوشید؛ غالباً افرادی که در پاهای خود مشکل دارند دچار اختلالات حرکتی، انعطاف‌پذیری و حتی مشکلات در دست نیز هستند، برای مثال می‌توان به فردی که به آرتروز مبتلا شده است اشاره کرد. بیشتر کفش‌های طبی به همین منظور به گونه‌ای طراحی شده‌اند که بتوان آنها را به راحتی پوشید.
  • رویه بدون درز که باعث ایجاد سایش روی پا نشوند.
  • پاشنه محکم برای حفاظت از پشت پا
  • کف نرم و محکم و باعث جذب ضربات به میانه کف پا می‌شود.

انواع کفش طبی


برخی انواع کفش‌های طبی عبارتند از:

  • کفش‌های قوس‌دار: در صورتی که کف پای بیمار صاف باشد یا قوس آن بسیار کم باشد احتمال ایجاد ناراحتی در مچ پا و ساق پای وی بیشتر می‌شود. کفش‌های قوس‌دار باعث می‌شود که ثبات مورد نیاز برای پیاده‌روی تأمین شده و فرد راحت‌تر باشد.
  • کفش‌های پهن: اگر کفش‌ها همیشه به انگشتان پای بیمار فشار وارد می‌کند می‌تواند باعث ایجاد پینه پا و تاول شده که باعث ناراحتی زیاد فرد می‌شود.
  • زبانه ضربه‌گیر: پد اضافه‌تر در زبانه کفش به میزان زیادی از فشار بر روی پا می‌کاهد. اگر پای بیمار به دلیل فشار کفش دچار پینه شده است می‌تواند از کفش‌های با پد اضافه در زبانه استفاده کند.
  • کفش‌های با پاشنه قوی: اگر بیمار مکرراً زمین می‌خورد، کفش‌هایی که پاشنه قوی دارند می‌توانند به وی در داشتن تعادل بیشتر در هنگام راه رفتن کمک کنند. این کفش‌های سفارشی ممکن است به بهبود وضعیت بدنی بیمار نیز کمک کنند.

 ارزیابی پا برای انتخاب کفش و کفی طبی


اگر بیمار به تویی اضافه نیاز دارد می‌تواند از کفش‌ها یا کفی‌های طبی بدون نیاز به نسخه پزشک استفاده کند. اگر وی دچار درد یا ناراحتی شدید در پاهای خود است می‌تواند به یک متخصص پا مراجعه کند. وی سلامت عمومی فرد را بررسی کرده و عوامل دیگر را نیز مورد ارزیابی قرار می‌دهد. امروزه متخصصین پا برای ارزیابی بیومکانیکال اندام‌های تحتانی بدن آموزش می‌بینند.

متخصص پا، پای بیمار و چگونگی راه رفتن او را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. وی به دقت به مشکلات و نگرانی‌های بیمار گوش فرا داده و حرکات و عملکرد اندام تحتانی او را مورد بررسی قرار می‌دهد. برخی نیز با استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته، عملکرد پای بیمار را در هنگام راه رفتن و دویدن بررسی می‌کنند.

اطلاعات جمع آوری شده در خلال معاینات به متخصص پا در تعیین نوع کفی یا کفش طبی مناسب کمک می‌کند. در صورت نیاز به استفاده از کفی‌های طبی، متخصص پا تصاویر سه بعدی از هر پا می‌گیرد. این تصاویر و اقدامات دیگر انجام شده توسط متخصص پا برای ساخت یک کفش مناسب و منحصربفرد برای بیمار به کار برده می‌شود تا وی بتواند حرکات پای خود را بهبود بخشیده و راحت‌تر حرکت کند. ممکن است متخصص پا روش‌های درمانی دیگری را نیز برای بهبود عملکرد و راحتی پای بیمار به وی توصیه یا پیشنهاد کند.

 نکته‌هایی برای انتخاب کفش و کفی طبی


انتخاب کفش یا کفی طبی از میان طیف وسیعی از این ابزارها که در بازار وجود دارند ممکن است دشوار باشد. در این بخش به نکات مورد توجه متخصصین پا برای کمک به پیدا کردن کفی یا کفش طبی مناسب با نیازهای بیمار اشاره می‌کنیم:

  • به سلامت خود توجه کنید. اگر بیمار به دیابت یا اختلالات گردش جریان خون مبتلا باشد، کفی‌های بدون نیاز به نسخه پزشک نمی‌توانند نیازهای وی را رفع کنند. ابتلا به دیابت و اختلالات گردش جریان خون احتمال ایجاد زخم و عفونت در پاها را افزایش می‌دهد. پزشک به بیمار در انتخاب یک راه حل که باعث ایجاد بیماری‌ها و مشکلات بیشتر برای وی نشود کمک می‌کند.
  • کفش متناسب با فعالیت‌های خود را انتخاب کرده و مدت زمان استفاده از این کفش‌ها را نیز در نظر داشته باشید.
  • با کفش‌های خود راه بروید تا از راحت بودن آنها اطمینان حاصل کنید.
  • پاشنه کفش‌ها باید راحت باشند.
  • طول و عرض کفش باید متناسب با پای بیمار باشد.
  • کفش‌های خود را همراه داشته باشید. برای انتخاب مؤثر کفی طبی مناسب باید کفش‌های شما همراهتان باشد؛ بنابراین کفش‌های کتانی، کفش‌های مجلسی یا کفش‌های کار و کفش‌های دیگری که از آنها استفاده می‌کنید را با خود بیاورید. کفی‌هایی انتخاب کنید که مناسب کفش‌های شما باشد.
  • آنها را امتحان کنید. کفی‌ها را داخل کفش‌های خود قرار دهید و آنها را امتحان کنید. کمی با آنها راه بروید. به این فکر نکنید که احساس فشار موجود روی پا پس از مدتی پوشیدن کفش‌ها از بین می‌رود.

بیماری واریس پا (رگهای واریسی و عنکبوتی): علائم، علت و درمان

واریس بیماری است كه در طی آن دیواره ی وریدها(سیاهرگ ها) دچار تورم و برآمدگی پیاز مانند می‌شوند. این مشكل به طور عمده در دیواره ی وریدهای قسمت تحتانی ساق پا دیده می‌شود. هر ورید یا سیاه‌رگ دارای دریچه‌های كنترل كننده جریان خون است. واریس هنگامی ‌رخ می‌دهد كه این دریچه‌ها دچار نارسایی شده باشند و به فعالیت طبیعی خود ادامه ندهند. یكی از علل به وجود آورنده این حالت، فشارهای درون لوله گوارشی مثلا به دلیل ابتلا به یبوست است. بعضی از سیاه‌رگ‌های واریسی به طور عمیقی درون ساق پا قرار داشته و قابل مشاهده نیستند.

واریس هنگامی ‌رخ می‌دهد كه این دریچه‌های كنترل كننده جریان خون در سیاهرگ، دچار نارسایی شده باشند و به فعالیت طبیعی خود ادامه ندهند. در نتیجه دیواره ی وریدها(سیاهرگ ها) دچار تورم و برآمدگی پیاز مانند می‌شوند. واریس می‌تواند منجر به كاهش تامین مواد مغذی برای پوست و ماهیچه شود و در نتیجه قانقاریا و زخم ایجاد كند.

علت


وریدهاى متورم واریسى و تارعنکبوتى بسیار شایع هستند. بیش از ۴۰ درصد زنان بالاى ۵۰ سال به این بیمارى دچارند. عوامل این بیمارى شامل موارد زیر است:

  • وارثت: به نظر مى رسد که تمایل به این بیمارى به ویژه در سنین جوانى، در میان برخى خانواده ها بیشتر باشد. برخى زنان با دریچه هاى وریدى با کارایى پایین تر و یا دیواره هاى عروقى ضعیف تر به دنیا مى آیند.
  • ایستادن به مدت طولانى: یک بررسى در مورد کارگران دانمارکى در دسامبر ۲۰۰۵ نشان داد زنانى که ۷۵ درصد مدت زمان کار خود را به حالت ایستاده و یا در حال راه رفتن گذرانده بودند، تقریباً دو برابر زنانى که مدت زمان کمترى بر روى پاهایشان ایستاده بودند، نیاز به درمان واریس پیدا کردند. پژوهشگران تخمین مى زنند در بزرگسالانی که سنین فعالیت و اشتغال را مى گذرانند، ایستادن هاى طولانى مدت مسئول بیش از ۲۰ درصد موارد پیدایش واریس است.
  • سن: خطر واریس با افزایش سن زیادتر مى شود. رگ هاى خونى و عضلات پشت ساق پا که در موقع راه رفتن با فشار بر وریدها، بازگشت خون را به سمت قلب تسهیل مى کنند، با گذشت زمان ضعیف تر مى شوند. کمتر از ده درصد زنان زیر ۳۰ سال و بیش از ۷۵درصد زنان بالاى ۷۰ سال به واریس مبتلا هستند.
  • اضافه وزن:که به نظر می رسد شانس خانمها و نه آقایان را برای ابتلا به واریس افزایش می دهد.
  • بارداری:واریس در دوران بارداری تا حدودی به دلیل فشار بیش از حد نوزاد بر روی وریدهای مادر و از طرفی تاثیر هورمون های دوران بارداری که باعث شل شدن دیوار عروق می گردد، ظاهر می شود. هر چه تعداد فرزندان شما بیشتر باشد، خطر ایجاد عروق واریسی دائمی در شما بیشتر می گردد. در طی حاملگی، عروق واریسی ظاهر شده و یا حتی بدتر می شوند، اما اغلب بعد از پایان دوران بارداری که فشار روی عروق کمتر می شود، بهبود می یابند.

علائم


علائم واریس عبارتند از:

  • رگ‌های به رنگ بنفش یا آبی
  • رگ‌هایی که بصورت پیچ‌خورده و برآمده ظاهر می‌شوند؛ اغلب مانند ریسمان‌هایی بر روی پاها هستند.
  • سنگینی،درد و فشار واریس
  • رگ‌های بیرون‌زده و متورم
  • رگ‌های کوچک‌تری به نام رگ‌های عنکبوتی که می‌توانید بر روی سطح پوست مشاهده کنید.
  • گرفتگی عضلات ران یا ساق پا (اغلب در شب)
  • تورم خفیف پاها یا مچ پا
  • خارش

اگر جریان خون در رگ‌ها بدتر شود، علائم آن شامل موارد زیر می‌باشد:

  • ورم پا
  • درد پا یا ساق پا پس از نشستن یا ایستادن طولانی مدت
  • تغییرات رنگ پوست در پا یا مچ پا
  • پوست خشک، قرمز و پوسته پوسته شده که به راحتی ترک می‌خورد.
  • زخم‌های واریسی در پوست که به آسانی بهبود پیدا نمی‌کنند.
  • زخم شدن و سخت شدن پوست پا و مچ پا (می‌تواند به مرور زمان رخ دهد)
  • ترومبوز وریدی عمقی (واریس حاد)

تشخیص واریس و وریدهای عنکبوتی


پزشک به راحتی با نگاه به پای شما میتواند این دوبیماری را تشخیص دهد.او میتواند با نگاه به رنگ پوست ، عروق ورم کرده و … بیماری را تشخیص دهد.واریس و رگ های عنکبوتی نیاز به درمان ندارند مگر اینکه باعث زخم و ناراحتی و خونریزی شوند.پس اگر واریس شما را اذیت میکند یا ظاهر هیکل شما را بیریخت کرده پس برای درمان اقدام کنید.

درمان


پوشیدن جوراب های مخصوص واریس

ساده ترین راه درمان رگ های واریسی و عنکبوتی، پوشیدن جوراب های ضد واریس است که با نام جوراب فشاری نیز شناخته می‌شوند، آن ها گردش خون را بهبود بخشیده و درد و ناراحتی در پاها را کاهش می‌دهند. شما می‌توانید این جوراب ها را در اندازه های زیر زانو، بالای زانو و انتهای کشاله ران، از فروشگاه های تجهیزات پزشکی و یا برخی از داروخانه ها تهیه نمایید.

اسکلروتراپی (ترمیم عروق)

اگر درمان های خانگی ثمربخش نبودند، جهت محو کردن رگ های واریسی و عنکبوتی درمان های پزشکی نیز وجود دارد. اسکلروتراپی 80درصد از رگ های مورد درمان قرار گرفته را از بین می‌برد. یک پزشک دارو را دقیقا داخل ورید ناهنجار تزریق می‌کند. آن رگ خونی تخریب شده، از بین رفته و سرانجام ناپدید می‌شود.. این پروسه نیازمند دانش و توانایی بالاست. پیش از شروع این کار، به منظور پیشگیری از عوارض جانبی مانند رنگ رفتگی یا تشکیل رگ های خونی کوچک، باید یک بررسی کلی صورت پذیرد. درصورتی که تزریق این دارو سهوا از رگ خارج شده و وارد بافت شود، می‌تواند خطرات بسیار زیادی برای بافت های اطراف رگ داشته باشد.

رگ های عنکبوتی، در مدت 3 تا 6 هفته بعد از اسکلروتراپی از بین می‌روند؛ اما برای رگ های واریسی، این زمان ممکن است 3 تا 4 ماه به طول بیانجامد. پس از ازبین رفتن، این رگ ها دیگر پدیدار نمی‌شوند؛ اما ممکن است شما در آینده با رگ های عنکبوتی شکل جدیدی مانند قبل مواجه شوید.

فرکانس رادیویی داخل وریدی

در فرکانس رادیویی داخل وریدی از گرما برای از بین بردن رگ استفاده می‌شود. تخریب رادیوفرکانسی شامل گرم کردن دیواره‌ی ورید واریسی با استفاده از انرژی رادیویی است. انجام این روش نیاز به آمادگی خاصی نداشته و فقط بیمار باید از شیو نمودن موهای پا قبل از عمل و مرطوب نمودن آن با کرم بپرهیزد و همچنین ترجیحاً شلوار گشاد و کفش مناسب بپوشد. در صورت عدم تحمل درد مصرف مسکن ساده پیشنهاد خواهد شد.
در این روش از طریق یک برش کوچک زیر زانو و روی ساق پا به رگ‌های واریسی دسترسی پیدا می‌کنند. یک لوله‌ی باریک به نام کاتتر تحت اسکن اولتراسوند به رگ‌ها هدایت می‌شود. یک پروب به کاتتر انرژی رادیویی را ارسال و ورید را گرم می‌کند تا دیواره‌های آن بسته شود. انرژی راديوفرکانس موجب انقباض رگ‌ها و به طور مؤثر گرما باعث از بین رفتن و بسته شدن ورید می‌شود. هنگامی که رگ‌ها بسته شده‌اند، خون به طور طبیعی به یکی از رگ‌های سالم هدایت خواهد شد. این عمل ممکن است تحت بی‌حسی موضعی یا بی‌هوشی عمومی انجام شود و حدود ۳۰ دقیقه زمان می‌برد. پس از اتمام جراحی بانداژ محکمی انجام می‌شود که لازم است ۴۸ ساعت در محل بماند. بیمار در همان روز ترخیص شده و می‌تواند به خانه باز گردد ولی مجاز به رانندگی در مسیر برگشت نخواهد بود. این روش با برخی عوارض جانبی کوتاه‌مدت مانند ادم و التهاب همراه است که فرد را مجبور به پوشیدن جوراب واریس تا یک الی دو هفته بعد از تخریب فرکانس رادیویی داخل وریدی می‌کند. نتایج کوتاه مدت با استفاده از فرکانس رادیویی بسیار عالی و طی چند ماه کاملاً قابل درک است. این روش برای ورید‌های واریسی بزرگ‌تر ترجیح داده می‌شود.

جوراب واریس جهت درمان واریس پا: انواع ، ویژگی ها، خواص درمانی

پوشیدن جوراب واریس پا یکی از آسان‌ترین و مقرون به صرفه‌ترین روش‌های درمان واریس است. در واقع فشرده‌سازی درمانی یکی از اصول مهم درمان انواع واریس است. جوراب واریس آن دسته از رگ‌های سطحی را فشرده می‌کند که به سطح پا نزدیکتر هستند. به این ترتیب خون بیشتری به سمت سیستم عروق عمقی کشیده می‌شود که در نهایت فشار رگ‌های پا و به تبع آن ورم پا را کاهش می‌دهد.

جوراب واریس و خواص درمانی آن


جوراب واریس پا یک راه‌حل مؤثر برای درمان علائم بیماری واریس و رگ‌های عنکبوتی است. آن‌ها با بالا بردن گردش خون در پاها به حل این مشکل می‌پردازند. به عبارتی جوراب‌های واریس به جریان بازگشت خون به قلب کمک می‌کنند. بیشتر جوراب‌های واریسی به صورت پله‌پله‌ای هستند به این معنا که نیروی فشرده‌کنندگی آن‌ها به سمت بالا کاسته می‌شود. با تنگ‌تر بودن جوراب‌ها در قسمت قوزک پا و کاسته شدن از تنگی آن به سمت بالا، جریان خون از پایین پاها به سمت بالا هدایت می‌شود. همچنین این جوراب‌ها باعث وارد آمدن فشار بر روی رگ‌ها و تسهیل جریان خون در آن‌ها می‌شود. این کار باعث بالا رفتن سرعت جریان خون می‌شود. این دو اثر با کمک یکدیگر باعث می‌شود که جریان خون از پاها به سمت قلب تسهیل گردد. این کار باعث روان شدن خون تازه دارای اکسیژن از قلب در سرخرگ‌ها شده و جایگزین خون‌های قدیمی می‌شود.

جوراب واریس به بدن کمک می‌کند تا خون را در خلاف جهت جاذبه زمین به سمت قلب حرکت دهد. با این کار بازگشت خون به سمت پایین در رگ‌ها مشکل می‌شود و این کار امکان ایجاد رگ‌های واریسی را کم می‌کند. جوراب واریس نه تنها حرکت خون را بیشتر و در نتیجه امکان ظاهر شدن رگ‌های واریسی را از بین می‌برد بلکه باعث کاهش رگ‌های واریسی موجود نیز می‌گردد. جوراب واریس با وارد آوردن فشار به پوست، باعث جلوگیری از انبساط رگ‌های نزدیک به سطح پوست می‌شود. این کار احتمال کشش خون و برآمده شدن رگ‌های خونی را از بین می‌برد. ​لازم است بدانید جوراب واریس توانایی معالجه یا از بین بردن رگ‌های واریس را ندارد بلکه باعث کاهش علائم، اثرات و شدت آن‌ها می‌شود. آن‌ها نمی‌توانند دلایل پایه‌ای نارسایی‌های وریدی که باعث ایجاد رگ‌های واریسی می‌شود را درمان کنند.

انواع و ساختار


جوراب واریس ممکن است جوراب کوتاه یا بلند یا به صورت جوراب شلواری باشد. به انواع لطیف جوراب واریس که قابلیت کشسانی زیاد و فشاری ملایم تری دارد ممکن است جوراب ساپورت گفته شود. این نوع معمولاً براق است و به راحتی دیده نمی‌شود.

ویژگی ها و خصوصیات


  • جوراب واريس فشار ملايمي بر سيستم وريدي وارد آورده و خون را به طرف وريدهاي عمقي  و قلب هدايت می کند .
  • استفاده خودسرانه از جوراب واريس ممکن است خطرناک باشد . برخی از جوراب های نامرغوب ممکن است باعث خارش و آسیب به پوست شوند.
  • جوراب واريس در درجه ي اول بايد كاملا سايز پاي شما باشد و داراي ضخامت و كشساني مناسب باشد .
  • برای اغلب بیمارانی که فعالیتشان مستلزم ایستادن یا نشستن طولانی مدت است، استفاده از جوراب های واریس فشاری تا زانو مفید است . تورم وریدهای واریسی با استفاده از جوراب واریس کاهش یافته و نشانه های بیماری از قبیل درد،سنگینی ، ناراحتی و ورم گهگاهی مچ پا برطرف می گردد.

استفاده کنندگان جوراب واریس


پس از تولید اولین نوع جوراب واریس به شکل امروزی ، پزشکان همواره پوشیدن جوراب واریس را به دو گروه از افراد اکیداً توصیه می کنند:

اول افرادی که گردش خون طبیعی بدنشان در ناحیه پاها به شدت ضعیف است و گروه دوم افرادی که به واسطه شرایط خاص ممکن است به مدت طولاتی در بستر و یا بی حرکت باشند و جهت جلوگیری از ایجاد لخته خون در پا ( ترومبوز ) می بایست از این محصولات فشار درمانی بهره مند گردند.

 

نکات مهم در استفاده از جوراب واریس


شیوع بیماری واریس در بانوان به‌علت عوامل هورمونی و زایمان، ایستادن مداوم و ثابت همواره وجود داشته است. توصیه می‌شود افرادی كه مجبور به ایستادن طولانی مدت هستند باید گهگاه وضعیت خود را تغییر دهند. بدن خود را به حالت نشسته یا درازكش تغییر حالت داده و یا پاهای خود را بالاتر از سطح بدن قرار دهند و با ماساژ ملایم، تخلیه وریدی را تشدید كنند.

استفاده از جوراب واریس به منظور كاهش درد و علائم این بیماری باید با توجه به نكات خاص صورت گیرد، در غیر این صورت خطرناك است. در استفاده از جوراب واریس به نكات پزشكی زیر توجه كنید:

  • حدود ۱۰ دقیقه پیش از پوشیدن جوراب واریس، پاهای خود را به ترتیب بالا نگه دارید.
  • اگر واریس تا قسمت‌های میانی ران پیش رفته، بهتر است جوراب مخصوص، كشاله ران را دربر گیرد.
  • به محض شل شدن جوراب‌ها باید آنها را عوض كرد.
  • جوراب واریس نباید فشار زیادی به بدن وارد كند و باید متناسب با اندام خود آن را انتخاب كنیم.
  • افراد می‌توانند با ورزش و تحرك بیشتر از بروز واریس پیشگیری كنند. ضمن اینكه واریس با خارج كردن وریدهای مسدودشده از طریق جراحی و روش‌های مختلف پزشكی قابل درمان است.

مراقبت از جوراب واریس


یک روز در میان جوراب واریس را با دست و با مواد شوینده ملایم مانند یک صابون ملایم و آب گرم بشویید، و اجازه دهید تا روی یک سطح صاف و در هوای آزاد خشک شود؛ قبل از آنکه دوباره از آن استفاده کنید. این کار کمک می کند تا خاصیت کشسانی آن حفظ شود و به خوبی از پاهایتان محافظت می کند.هم چنین میتوانید جوراب ها را با درجه ای ملایم در ماشین لباسشویی بشویید. مانند هر ماده پارچه ای دیگری، اگر با دست شسته شده و در هوای آزاد خشک شود، عمر بیشتری خواهد داشت.

بهتر است دو جوراب داشته باشید و هنگامی که یکی شسته و خشک می شود، دیگری را بپوشید. بعد از آنکه مطمئن شدید جوراب اول سایز درستی دارد، دومی را سفارش دهید و در نهایت، آنها را روزانه و یا یک روز در میان بشویید. این کار کثیفی و روغن را از پوستتان می زداید. و می تواند الیاف کشدار را تجزیه کند، و جوراب را به شکل و سایز اصلی اش برمی گرداند.

جوراب آنتی آمبولی، ضد آمبولی (آنتی ترومبوز): ویژگی ها و خواص درمانی

جوراب ضد ترومبوز یا ضد آمبولی جوراب هایی از الیاف خاص و محکم هستند که مانع لخته شدن خون در ساق پا و یا ران پا می شوند و از ترومبوز جلوگیری می کنند.

جوراب های آنتی آمبولی با هدف پیشگیری و کاهش ریسک ایجاد ترومبوز های وریدی DVT ناشی از عوارض اعمال جراحی بیماران بستری طولانی Bed Rest و کمک به ایجاد شرایط ایمن برای حفظ سلامتی مادر و جنین در دوران بارداری طراحی و تولید شده اند. در ادامه با این جوراب ها بیشتر آشنا خواهیم شد.

ویژگی ها


جوراب های باخاصیت ضدآمبولی که باطول های مختلف نظیر جوراب با طول زانو(AD)،با طول ران(AG) وجوراب با طول ران به همراه نوع کمربندی تولید می شوند ودرمقیاس های متنوعی وجود دارند همچنین درهرکدام ازاندازه و سایزبندی های مختلف این جوراب ها در ناحیه پاشنه ،رنگ های مختلفی اختصاص داده شده است تا به راحتی بتوان آن ها را از هم تشخیص داد. دراین جوراب های واردی سوراخ هایی در قسمت جلویی کف پاهستند که سبب می شوند تاجریان خون زیر انگشتان پا را کنترل شوند .جوراب های ضد آمبولی در مقیاس ران ،دارای باند هایی در انتها فوقانی جوراب هستند که از جنس سیلیکونی اند که سبب می شوند جوراب بر روی پوست نلغزد ودر عین حال فشارلازم را حفظ کند.

در طی ساخت جوراب های ضد آمبولی با طول ران(AG) به همراه نوع کمربندی ،از کمربندهای لاستیک ،قابل تنظیم باتوجه به کمرشما ویک نوار لاستیکی که با ساق شما اصطحکاک ندارد واز خاصیت انعطاف پذیری ونرمی برخوردار است استفاده می شود .

باتوجه به اینکه تمام موادخام مورد استفاده دراین محصول دارای گواهینامه ی استاندارد است،تاثیرات آلرژیک این محصول بر روی پوست به حداقل رسیده است .جوراب های ضدآمبولی varimed به نحوی طراحی شده اند که در ناحیه مچ پا حداکثرفشردگی وهرچه به سمت ران می رود ازفشار آن کاسته می شود.

خواص درمانی


جوراب ضدآمبولی استاندارد مقدار فشار کنترل شده ای را بر پا وارد می کند، بیشترین فشار وارده در مچ پاست که به تدریج در بالای آن کاهش می یابد. (به آرامی پاها را تحت فشار قرار می دهد تا جریان خون را به سمت بالا ببرد)؛ این جوراب جریان خون را بهبود می بخشد، درد ساق پا را کاهش می دهد، و کمک می کند تا از تورم و به میزان کمتری، لخته شدن خون جلوگیری شود.

پوشیدن جوراب ضد آمبولی در موارد زیر موثر است:
• درد و احساس سنگینی در پاها
• تورم در پاها
• جلوگیری از لخته شدن خون، به خصوص پس از جراحی یا جراحت که شما کمتر فعال هستید.
جوراب ضد آمبولی باید به طور محکم روی پاهایتان قرار گیرد. باید بیشترین فشار را در اطراف مچ پا و فشار کمتری در قسمت بالایی پا حس کنید.
مهم ترین نکته در مورد جوراب ضدآمبولی این است که به طور مداوم پوشیده و به طور منظم تعویض شود. با گذشت زمان، هر جوراب ضدآمبولی قابلیت کشسان و اثر بخشی خود را از دست می دهد. جوراب ضدآمبولی حدودا ۴-۶ ماه دوام دارد؛ البته در صورتی که به خوبی نگهداری شود. تجویز جوراب برای درمان آمبولی حدودا برای یک سال خوب است. ممکن است نیاز باشد تا هر سال مجددا اندازه جوراب ضدآمبولی از شما گرفته شود.

نکات مهم در نحوه استفاده از جوراب


  • جوراب را صبح قبل از برخواستن پوشیده و سپس از جا بلند گردید.
  • هنگام پوشیدن جوراب، پاها را خم نکنید، زیرا تاثیر فشاری جوراب را بسیار کاهش می دهد.
  • قبل از پوشیدن جوراب از کرم یا پماد استفاده نکنید، زیرا این مواد می تواند به دوام جوراب آسیب برساند.توجه فرمایید جوراب ها را باید هر 6 ماه یکبار تعویض نمایید تا بهترین اثر درمانی را برای بیمار داشته باشد.
  • برای نتیجه و تاثیر بهتر جوراب حتما به اندازه گیری توجه نمایید.

مدت زمان استفاده از جوراب ضد آمبولی


اگر پزشک شما توصیه خاصی در خصوص نحوه و میزان استفاده از جوراب ضد آمبولی دارد ، حتماً از دستور پزشک تبعیت کنید در غیر این صورت به طور عمومی این جورا ب ها به نحوی طراحی شده است که در صورت انتخاب فشار متناسب با شرایط فرد، می توان از ابتدای روز هنگام برخواستن از رتخواب آن را پوشید و در پایان روز هنگام رفتن به رختخواب آن را از پا بیرون آورد.

پوشیدن جوراب ضد آمبولی در تمام طول روز ، با تسهیل و کمک به گردش خون به پاهای شما قدرت و انرژی مضاعف می بخشد و باعث ایجاد حال عمومی بهتر در فرد خواهد شد ولی باید به این نکته توجه کرد که می بایست به پاها زمان استراحت نیز داد بنابراین استفاده از جوراب ضد آمبولی در حین استراحت و خواب شبانه اصلاً توصیه نمی شود و لازم نیست شما جوراب را به طور دائم به پا داشته باشید.

البته در این حین استثنائاتی نیز وجود دارد، به عنوان مثال اگر به شما توصیه شده در حین سفرهای هوایی طولانی مدت از جوراب ضد آمبولی استفاده کنید بسیار مفید است که در تمام طول پرواز و حتی در هنگام خواب در حین سفر هوایی جوراب را بطور دائم به پا داشته باشید و حتی تا چند ساعت پس از اتمام پرواز نیز آن را به پا نگه دارید.

همچنین برای شیفت های کاری طولانی مدت چندین ساعته و بدون استراحت شبانه نیز ، می توان این استثناء را قائل شد زیرا اصولاً به پا داشتن طولانی مدت این نوع جوراب مشکلی را برای فرد ایجاد نمی کند ولی باید به خاطر داشته باشیم هرازچند گاهی می بایست به پا ها زمان استراحت داده شود.

آمبولی در پا و ساق پا: علائم، علت و درمان

وجود آمبولی (لخته خون) در پا ممکن است چندان عاملی تهدیدکننده برای زندگی انسان به نظر نرسند، اما آمبولی هایی که در سیاهرگ های پا شکل می گیرند، اگر درمان نشوند و یا به طور طبیعی از بین نروند، ممکن است از سیاهرگ های پا جدا شده و همراه با جریان خون به ریه ها وارد شوند که در این حالت موجب آمبولی ریوی (PE) می شوند.

علت


آمبولی و ترومبوز ورید عمقی بر رگ های پاها اثر دارد. لخته خون یا آمبولی می تواند جریان خون را مسدود کند و موجب ورم و درد گردد. هنگامی که یک لخته از جای خود کنده می شود و در جریان خون حرکت می کند، به نام آمبولی خوانده می شود. آمبولی می تواند در پا، مغز، ریه، قلب و یا دیگر مناطق بچسبد و موجب مشکلات جدی شود. هنگامی که حرکت خون کند شود و یا در جریان خون در رگ ها تغییراتی ایجاد شود، لخته خون به وجود می آید.

علائم و نشانه ها


قرمزی

تغییر رنگ خفیف در پوست ناحیه پا اغلب یکی از نخستین نشانه های شکل گیری آمبولی (یا لخته) در سیاهرگ است. دلیل تغییر رنگ پوست پا  بسیار ساده است: مجموعه های متراکم از خون زیر سطح پوست با بزرگتر شدن اندازه نمایان‌تر می شوند.

اگر به طور مداوم با وصله های قرمز رنگ پوست در پاهای خود مواجه می شوید، به ویژه پس از آسیب دیدگی یا عمل جراحی، باید این مساله را با پزشک خود در میان بگذارید. مشخصه قرمزی پوست ناشی از لخته خون در پا این است که با گذشت زمان از بین نمی رود و یا بدون هیچ دلیلی قابل مشاهده ای تشدید می شود.

تورم

تورم دردناک ممکن است در محل لخته خون شکل بگیرد، به ویژه اگر لخته در ناحیه قدم، قوزک یا ساق پا شکل گرفته باشد. این نواحی دارای تراکم های بافتی و استخوانی افزایش یافته هستند و شرایط برای بدن به منظور از بین بردن طبیعی لخته خون شکل گرفته را دشوارتر می شود.

یکی از نشانه های مشخصه تورم مرتبط با لخته خون این است که به درمان های معمول مانند استفاده از کمپرس های گرم یا سرد واکنشی نشان نمی دهد. همچنین، تورم ممکن است بدون دلیل مشخصی به ناگاه تشدید شود و یا ممکن است بدون هیچ گونه آسیب خارجی به ناحیه تحت تاثیر قرار گرفته شکل گرفته باشد.

گرمای پوست

لخته شدن خون اغلب موجب تغییر در دما می شود. در لخته های خون پا، دمای پوست در ناحیه ای که لخته خون قرار دارد، ممکن است افزایش یابد و هنگام لمس کاملا این تفاوت دما احساس شود.

پوست گرم اغلب با نشانه های دیگر از جمله خارش و حالتی ضرباندار همراه است. همانند دیگر نشانه ها، این شرایط نیز به درمان های خانگی واکنش چندانی نشان نمی دهد و در صورت عدم درمان با گذشت زمان تشدید خواهد شد.

بیهوشی

غش و سرگیجه ممکن است نشان دهنده ی این باشد که بدن به طور طبیعی قادر به حل کردن آمبولی(لخته ی خونی) نیست. بنابراین احتمال دارد لخته جدا شده و به سمت ریه ها برود. در این صورت نفس کشیدن مشکل خواهد شد.

افزایش ضربان قلب

هر چه اندازه ی لخته ی خونی یا آمبولی بزرگ تر باشد، بدن تلاش بیشتری برای از بین بردن آن می کند. در نتیجه کار ارگان های حیاتی بدن مانند قلب دوبرابر می شود. به همین دلیل نیز ضربان قلب افزایش پیدا می کند.

حساسیت به لمس

پوست اطراف آمبولی حتی اگر این لخته در عروق عمقی تر پاها قرار بگیرد، نسبت به لمس حساس می شود.

بدون هیچ علامت خاص

نیمی از افرادی که از آمبولی در پا و ساق پا رنج می برند، متوجه علائم آن نمی شوند و این مسئله می تواند مشکل ساز شود.

درمان


داروهای ضد انعقاد خون از قبیل وارفارین و هپارین توسط پزشک تجویز می شوند. این داروها باعث تجزیه لخته خون و درمان آمبولی می شوند.

داروهایی که باعث حل شدن لخته خون می شوند را ترومبولیتیک می خوانند. این داروها باعث خونریزی ناگهانی و شدید می شوند. این داروها در بیمارستان به صورت تزریق داخل وریدی، وارد بدن می شوند.

اگر شما از داروهای ضد انعقاد استفاده می کنید، باید مرتبا آزمایش خون بدهید. پزشک برای شما آزمایش خون می نویسد تا ببیند رگ های شما نازک نشده باشد. داروهای ضدانعقاد باعث رقیق شدن خون می شوند و مصرف کنندگان آنها، به آسانی خونریزی می کنند.

خونریزی داخلی، خطرناک است. علائم هشداردهنده خونریزی داخلی عبارتند از: درد شکم، تهوع قرمز و یا شبیه دانه های قهوه، مدفوع قرمز روشن و یا سیاه. خونریزی در مغز باعث سردرد شدید، سکته، تغییرات بینایی، تحرک غیرطبیعی و گیجی می شود.

در صورت بروز آمبولی یا لخته در وریدهای عمقی پا و ساق پا درمان با استفاده از داروهای ذکر شده شروع می شود. البته دوز و میزان مصرف دارو وقتی ترومبوز یا آمبولی به وجود آمده است بیش از میزانی است که برای پیشگیری مورد استفاده قرار می گیرد.

روش‌های پیشگیری از بروز آمبولی در پا و ساق پا


با دنبال کردن موارد زیر، می‌توان از تشکیل لخته‌های خون و آمبولی در پاها پیشگیری کرد:

  • اگر مجبور بودید مدتی را در حالت درازکش بوده باشید، مثلا پس از جراحی، بیماری یا تصادف، هرچه سریع‌تر راه رفتن را آغاز کنید.
  • اگر در معرض خطر تشکیل لخته هستید، با پزشک خود در مورد موارد زیر صحبت کنید: استفاده از جوراب‌های ساق بلند فشاری یا جوراب ضد آمبولی (که اغلب جوراب‌های ساق‌بلند فشاری پزشکی خوانده می‌شوند)، استفاده از داروهای ضدانعقاد خون برای پیشگیری از تشکیل لخته خون.
  • اگر ناچارید برای مدتی طولانی در حالت نشسته بمانید، مثلا در سفرهایی که بیش از 4 ساعت به طول می‌انجامند، هر 2 تا 3 ساعت یک بار، بلند شوید و راه بروید.

در همان حالت نشسته، اندام تحتانی خود را ورزش دهید، به این صورت که:

1-  در حالی که انگشت شست پای خود را روی زمین نگه داشته‌اید، پاشنه‌های خود را بالا و پایین ببرید.

2- در حالی که پاشنه‌های خود را روی زمین نگه داشته‌اید، انگشت شست پای خود را بالا و پایین ببرید.

انواع کفش ورزشی و نحوه انتخاب کفش مناسب ورزش

برخی از بیماری‌های جدی پا و حتی مشکلات شایع‌تر به یک عامل قابل‌پیشگیری مرتبط هستند: کفش‌های نامناسب و باکیفیت پایین. هر پزشکی به شما می‌گوید که پوشیدن کفش متناسب با پا و باکیفیت خوب مزیت‌های زیادی برای شما خواهد داشت. هنگام خرید کفش همیشه مطمئن شوید که پاهای خود را به‌زور داخل کفش‌ها نمی‌کنید. مهم‌ترین ویژگی کفش باکیفیت، ساختار پایدار و انعطاف‌پذیر آن است تا بتواند از پا محافظت کند و آن راحت نگه دارد. کفش‌های نامناسب می‌توانند باعث ایجاد میخچه و پینه، انگشت چکشی و دیگر اختلالات پا شوند.

استفاده از کفش ورزشی مناسب نقش مهمی در بهبود عملکرد و راحتی و جلوگیری از آسیب‌ها دارد. شما ممکن است در گزینه‌هایی که در اختیار شما قرارگرفته است غرق شوید، به‌خصوص که صنعت کفش ورزشی هرسال کفش‌های پیشرفته‌تر را با طرح‌های جدید معرفی می‌کند. متخصصین ما در کلینیک تخصصی دکتر فرخانی به شما کمک می‌کنند کفش مناسب برای پایتان را مشخص کنید تا از ورزش لذت ببرید و احتمال آسیب‌دیدگی را کاهش دهید ویژگی‌های کفش ورزشی مناسب شامل ساختار کفش که راحتی و جلوگیری از آسیب را ارائه می‌دهد و تناسب کفش با پا که می‌تواند برای درمان مشکلات پا استفاده شود در اختیار بیمار قرار داده خواهد شد. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با کلینیک پا دکتر فرخانی تماس بگیرید.

انواع کفش ورزشی


کفش‌های ایروبیک

کفش مناسب ایروبیک به موفقیت در تمرین و جلوگیری از آسیب کمک می‌کند. کفش‌ها باید به‌اندازه کافی راحت باشند و همچنین فشار واردشده به پا را، که در هنگام ایروبیک بیشتر از راه رفتن است، بتوانند جذب کنند. پوشش اطراف کفش نیز باید محکم باشد زیرا حرکات بسیاری بر روی جانب پا انجام می‌شوند. روکش کفش‌ها باید به‌اندازه کافی ضخیم باشد تا انگشتان پا را پشتیبانی کند. اطمینان حاصل کنید انگشتان پا در کفش فضای مناسب دارند و راحت هستند تا از تحریک انگشت و ناخن جلوگیری شود.

کفش بسکتبال

کفش بسکتبال مناسب دارای پشتیبانی زیادی از مچ پا و ضربه‌گیر است. بعضی از کفش‌های ساق دار نسبت به سایر کفش‌ها پشتیبانی بیشتری از ساق پا می‌کند. کفش‌ها باید مناسب باشند و قبل از اینکه کفی‌ها صاف شوند یا ساق کفش شروع به پاره شدن کند تعویض شوند. کفش بسکتبال معمولی که پنج روز در هفته برای بازی استفاده می‌شود باید هر دو تا سه ماه یک‌بار تعویض شود.

کفش دوچرخه‌سواری

علاقه‌مندان به دوچرخه‌سواری اعتراف می‌کنند که کفش‌ها مهم‌ترین جزء تجهیزات دوچرخه‌سواری در کنار خود دوچرخه هستند. کفش‌های دوچرخه‌سواری جاده دارای کفی‌های سخت هستند که روند انتقال قدرت به پدال‌ها را آسان‌تر می‌کند . این ویژگی‌ها باعث افزایش کارایی می‌شوند و امکان انتقال بیشترین نیرو را روی دوچرخه به دوچرخه‌سوار می‌دهند. کفش‌های دوچرخه‌سواری معمولاً با پدال‌های مشخصی سازگار می‌باشند تا پا را به‌طور ایمن بر روی دوچرخه نگه‌ دارند و امکان کنترل فوق‌العاده با حداقل اتلاف انرژی را برای دوچرخه‌سوار مهیا می‌سازد و احتمال درد کف پا، مشکلات تاندون یا سوزش کف پا را کاهش می‌دهد. یک سیلندر سفت و محکم پا را از استرس پدال محافظت می‌کند.

کفش دوی آهسته و دویدن

دویدن و دوی آهسته نیروی زیادی بر روی پا، ساق، باسن و ستون فقرات اعمال می‌کند. انتخاب کفش مناسب برای حفاظت در برابر این آسیب‌ها و مشکلات بلندمدت دیگر بسیار مهم است. کفش را متناسب با بلندترین انگشت پا، که معمولاً انگشت دوم پا است، انتخاب کنید. کفش‌ها باید ضربه را به‌خوبی جذب کنند و به‌طور کامل در ناحیه توپ پا خم شوند.

کفش‌های فوتبال

کفش‌های فوتبال باید سبک باشد، دارای تخت مناسب باشد، استوک و رویه مناسب داشته باشد و دارای ضربه‌گیر و کفی‌های خوب باشد تا از انقباض مچ پا و صدمات زانو جلوگیری کند.
آسیب‌های مچ پا ناشی از چرخش غیرطبیعی یا ضربه به استخوان‌های مچ پا است که اغلب باعث دررفتگی یک یا چند رباط در خارج از مچ پا و درنتیجه کشش یا پاره شده آن می‌شود. دررفتگی مفصل مچ پا اگر به‌درستی درمان نشود می‌تواند به مشکلات طولانی‌مدت تبدیل شود.

کفش پیاده‌روی

کفشی سبک باکیفیت بالا و رویه‌ای که هوا را عبور دهد فراهم کنید. به دنبال پد انعطاف‌پذیر باشید؛ پاشنه باید کمربند را کاهش دهد تا پاشنه پا را به زمین نزدیک‌تر کند. قسمت جلویی یا جلویی کفش باید از حمایت و انعطاف‌پذیری مناسب برخوردار باشد.
کفش پیاده‌روی ایده‌آل باید پاشنه مستحکم داشته باشد و پا را در حالتی راحت قرار دهد. بسیاری از کفش‌های دو همه این معیارها را دارا هستند و اکثر افراد برای پیاده‌روی می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند.

نکات مهم برای انتخاب کفش مناسب ورزش


صرف‌نظر از نوع ورزشی که فرد انجام می‌دهد، کفش ورزشی یکی از مهم‌ترین تجهیزات ورزشی است. از تنیس گرفته تا بسکتبال و فوتبال، انتخاب کفش ورزشی مناسب می‌تواند تفاوت زیادی در سالم ماندن پاها و بدن داشته باشد. بعضی از مواردی را که شخص باید در هنگام انتخاب کفش برای ورزش در نظر بگیرد بیان‌شده است.

کفش را بر اساس ورزش و فعالیت موردنظر انتخاب کنید

کفش‌های خاصی برای دویدن، پیاده‌روی، تمرین، بسکتبال، تنیس، والیبال و فعالیت‌های دیگر وجود دارند. در هر ورزش نوع خاصی از کفش باید استفاده شود. 

قبل از خرید پا را اندازه‌گیری کنید

حتی در افراد بزرگ‌سال نیز ممکن است پا هنوز در حال رشد باشد. اگر از یک فروشگاه تخصصی خریداری می‌کنید فروشنده باید اندازه‌گیری را انجام دهد و اگر به‌طور کلی این کار را نمی‌کنند از آن‌ها بخواهید در حال ایستاده پایتان را اندازه‌گیری کنند زیرا ایستادن پای فرد را صاف و کشیده می‌کند که می‌تواند بر اندازه‌گیری تأثیر بگذارد.
هنگامی که پاهای خود در بزرگ‌ترین حالت هستند خرید کنید زیرا پا می‌تواند تا 8٪ در اواخر روز و یا بعد از ورزش متورم شود که بر اندازه‌گیری تأثیر می‌گذارد.

جوراب و کفی

 هنگام امتحان کفش سعی کنید جوراب‌های مشابه به آنچه معمولاً استفاده می‌کنید بپوشید. همچنین به یاد داشته باشید که کفی طبی که معمولاً استفاده می‌کنید را در کفش بگذارید.

بند کردن کفش

کفش‌ها یا از کارخانه و یا در فروشگاه‌های مرتبط با آن‌ها بند می‌شوند. بهتر است خودتان به روشی که همیشه استفاده می‌کنید، کفش‌هایتان را بندکنید. 

آن‌ها را امتحان کنید

 به‌منظور تست تناسب کفش‌ها برای پاهایتان قبل از خرید با آن‌ها راه بروید، بدوید. آزمایش‌های خود را روی سطوح مختلف انجام دهید و آن‌ها را حداقل 10 دقیقه در پا نگه‌دارید. برخی از مغازه‌های تخصصی حتی ممکن است اجازه دهند بیرون از مغازه یا در فضای باز که خودشان برای آزمایش در نظر گرفته‌اند کفش‌ها را امتحان کنید.

کشیدن

اگر کفش موردنظر باید توسط فروشنده کشیده یا دست‌کاری شود تا برای پوشیدن مناسب‌تر باشد نباید کفش را خریداری کنید.

تناسب کفش

باید فاصله‌ای به‌اندازه عرض انگشت اشاره (نه بیشتر، نه کمتر) بین بلندترین انگشت پا (نه بزرگ‌ترین) و نوک کفش باشد. همچنین هنگام راه رفتن نباید پشت پا در کفش به بالا و پایین حرکت کند بلکه باید کاملاً اندازه باشد.

ملاک خرید باید تناسب کفش باشد

چگونگی تناسب کفش باید اولویت شماره 1 در خرید کفش باشد. حتی اگر گران‌ترین کفش است اما متناسب پاهایتان نیست نباید آن را بخرید. همچنین اگر حتی کفش‌ها بهترین کیفیت را داشته باشند، اما متناسب و اندازه پای شما نباشند نباید خریداری شوند. به یاد داشته باشید که پوشیدن کفش‌های نامناسب فقط به روی پاهای شما تأثیر نمی‌گذارند.

زخم پای دیابتی: مراقبت و درمان با کفش و کفی طبی

اگر شما دیابت داشته باشید، میزان گلوکز یا قند خون شما از حد طبیعی بسیار بالاتر است. این موضوع به مرور زمان به عصب‌های شما  و رگ‌های خونی شما آسیب می‌زند. آسیب عصبی ناشی از دیابت می‌تواند موجب شود که شما دیگر در پاهای خود حسی نداشته باشید. ممکن است پای شما بریده شود، زخم شود و یا تاول بزند و شما اصلا متوجه نشوید. چنین آسیب‌هایی در صورت عدم رسیدگی مناسب منجر به زخم‌های شدیدتر و عفونت می‌شوند. موارد بسیار وخیم حتی ممکن است به قطع عضو منجر شوند. آسیب دیدن رگ‌های خونی نیز بدین معناست که بافت‌های پای شما، خون و اکسیژن کافی دریافت نمی‌کنند. در این حالت، ترمیم زخم‌ها مشکل است و زمانی که زخم عفونت می‌کند بهبودی آن نیز دوچندان مشکل تر می‌شود.

پوشیدن کفش مناسب یکی از عوامل بسیار مهم در درمان زخم پای افراد مبتلا به دیابت است، حتی برای کسانی که در مراحل ابتدایی بیماری دیابت هستند. اگر بیمار هرگونه علائم نوروپاتی یا بی حسی و گزگز پاها را داشته باشد، لازم است که از کفش مناسب استفاده کند. بیماران می‌توانند با مشورت با پزشک و متخصص بیماری‌های پا (پدورتیست) از عوارض شدید زخم پای دیابتی جلوگیری کنند.

 بسیار مهم است که شما همیشه حواستان متوجه وضعیت پاهایتان باشد و حداقل سالی یکبار پاهایتان توسط پزشک متخصص و معتبر در این زمینه معاینه شود. اگر مشکلات آسیب عصبی پاها ناشی از دیابت را دارید یا زخم‌های پای شما به کندی خوب می‌شوند یا سایر مشکلات پا را دارید، لازم است بدانید که محصولات مفید بسیار زیادی برای کمک به شما وجود دارند که زندگی را برای شما آسان‌تر می‌کنند. کرم‌ها ولوسیون‌های مختلفی وجود دارند که درد ناشی از نوروپاتی را تسکین می‌دهند و ممکن است به صورت تجویزی (تنها با نسخه پزشک) یا غیر تجویزی (بدون نیاز به نسخه) در دسترس باشند. کفی‌ها و کفش‌های طبی و جوراب‌های مخصوص دیابتی نیز با نسخه‌ی پزشک قابل تهیه هستند. شما می‌توانید برای تهیه محصولات مخصوص پای دیابتی که برای وضعیت و شرایط شما مناسب هستند، با متخصصین ما در کلینیک پا دکتر فرخانی مشورت کنید. در ابتدا لازم است که همیشه قند خون خود را کنترل کنید و پاهای خود را همیشه تمیز نگه دارید. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با ما تماس بگیرید.

متقاضیان مناسب برای درمان زخم پای دیابتی


برخی از بیماران مبتلا به دیابت، بیش از دیگران در معرض خطر بروز عوارض ناشی از دیابت مانند زخم پا هستند. عواملی که احتمال وخیم شدن زخم پا و قطع عضو را افزایش می‌دهند عبارتند از:

  • بالا بودن میزان قند خون
  • سیگار کشیدن
  • آسیب دیدن عصب‌های پا
  • میخچه یا پینه 
  • ابتلا به اختلالات بدشکلی پاها
  • گردش خون پایین در دست و پاها (اختلال عروق محیطی)
  • سابقه داشتن زخم پا
  • سابقه قطع عضو
  • ابتلا به اختلالات بینایی
  • اختلالات کلیوی
  • فشار خون بالای ۱۴۰/۸۰

دیابت چگونه بر پاها اثر می‌گذارد؟


دیابت می‌تواند دو مشکل ایجاد کند که بر روی پاها اثر می‌گذارند:

نوروپاتی دیابتی

دیابت کنترل نشده می‌تواند به عصب‌های بیمار آسیب بزند. در صورتی که به عصب‌های پا آسیب وارد شود، ممکن است دیگر شحص درد ناشی از بریدگی یا زخم پا را احساس نکند. به بی حسی ناشی از آسیب عصبی در بیماران دیابتی، نوروپاتی دیابتی گفته می‌شود. اگر بیمار به خاطر نوروپاتی، درد ناشی از کوفتگی یا زخم پای خود را حس نکند، زخم پا شدیدتر شده و در نهایت عفونی می‌شود. همچنین ممکن است عضلات پا به درستی عمل نکنند چرا که  عصب‌هایی که این عضلات را کنترل می‌کنند، آسیب دیده‌اند. این موضوع باعث می‌شود که راستای قرارگیری پاها در هنگام ایستادن یا راه رفتن صحیح نباشد و در نتیجه به یک ناحیه خاص از پا فشار بیش از حد وارد شود. زخم پای دیابتی هم بر اثر نوروپاتی وهم بر اثر بیماری عروق محیطی ایجاد می‌شود.

­اختلال عروق محیطی

 دیابت بر جریان خون نیز اثر می‌گذارد. بدون وجود جریان خون مناسب، بهبودی نیز بیشتر طول می‌کشد. جریان خون ضعیف در پاها و دست‌ها با نام اختلال عروق محیطی شناخته می‌شود. بیماری عروق محیطی، رگ‌هایی را درگیر می‌کند که دورتر از قلب هستند. اگر بیمار به عفونتی مبتلا باشد که به خاطر جریان خون ضعیف، بهبود پیدا نمی‌کند، بیمار در معرض خطر بروز زخم یا گانگرین (مرگ بافت) است.

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد؟


اگر به دیابت مبتلا هستید، باید با مشاهده هر یک از علائم زیر به پزشک مراجعه کنید:

تغییر در رنگ پوست، تغییر در دمای پوست، تورم مچ پا، درد پاها، زخم باز پا که به کندی خوب می‌شود یا ترشح چرکی دارد، فرو رفتن ناخن پا در گوشت، قارچی شدن انگشتان پا، میخچه یا پینه، وجود ترک‌های خشک در پوست پا خصوصا پاشنه پا و وجود بوی مداوم یا غیر معمول پا.

درمان زخم پای دیابتی


کفش طبی

اگر بیمار در مراحل اولیه دیابت باشد و تا به حال سابقه هیچ مشکل پا یا علائمی مانند بیحسی پا را نداشته است، تنها چیزی که لازم دارد این است که کفشی طبی و مناسب بپوشد که اندازه آن مناسب است و جنس خوبی تهیه شده و قسمت پاشنه آن به اندازه کافی نرم است و فشار را جذب می‌کند. همینطور بسیار مهم است که بیمار بیاموزد که چگونه نوع کفش مناسب با اندازه‌ی صحیح را انتخاب کند، تا بتواند از بروز مشکلات پا جلوگیری کند.

در انتخاب کفش مناسب باید اندازه و فرم کفش در نظر گرفته شود و بیمار سعی کند کفشی را انتخاب کند که فرم آن با فرم پای خودش همخوانی دارد. بسیاری از افراد مبتلا به دیابت به کفش مخصوصی نیاز دارند که توسط پزشک تجویز شده و به صورت سفارشی ساخته می‌شود.

بلافاصله بعد از ترمیم زخم پا یا جراحی پا، لازم است تا مدتی نوع کفش خاصی پوشیده شود و بعد از گذشت این مدت زمان، بیمار می‌تواند کفش عادی بپوشد. کفش‌های مورد استفاده بعد از درمان زخم یا جراحی پا عبارتند از صندل‌های مخصوص با پنجه‌ی باز، کفش‌های فرم‌پذیر حرارتی با پنجه بسته و کفش مخصوص پس از جراحی.

زمانی که پاها دچار بدشکلی‌های بسیار شدید باشند می‌توان از پای بیمار قالب گیری کرد و سپس با استفاده از این قالب، کفش مناسب با فرم پای بیمار ساخت. البته این موارد نادر هستند. در اغلب موارد می‌توان با استفاده از تغییرات و تنظیماتی که در کفش‌های دارای عمق داخلی ایجاد می‌شود، فرم کفش را با فرم پا هماهنگ کرد.

کفی طبی یا ارتز

کفی طبی در واقع یک پد نرم است که وارد کفش می‌شود و فشار‌های وارد شده به پا را جذب می‌کند. کفی‌های طبی هم به صورت آماده و هم به صورت سفارشی در دسترس هستند و هر دوی آن‌ها معمولا برای بیماران دیابتی تجویز می‌شوند. کفی‌های سفارشی تماس کامل که از روی قالب پای بیمار تهیه می‌شوند، راحتی بسیار زیادی را برای بیمار به ارمغان می‌آورند.

پیشگیری از زخم پای دیابتی


بهترین راه برای پیشگیری از بروز عوارض ناشی از دیابت، از جمله زخم پای دیابتی، کنترل مناسب دیابت است. بدین منظور شما باید رژیم غذایی سالمی داشته باشید، به صورت منظم ورزش کنید، قند خون خود را مرتبا چک کنید و داروهای تجویز شده توسط پزشک را طبق دستور مصرف کنید. مراقبت کردن از پاها نیز موجب می‌شود از بروز زخم پیشگیری کنید و یا در صورت بروز هر مشکلی، سریعا متوجه آن شوید و برای درمان آن اقدام کنید. در ادامه توصیه‌هایی برای مراقبت بهتر از پاها آورده شده است.

پایتان را هر روز بررسی کنید

یک بار در روز پاهای خود را چک کنید و به دنبال علائم تاول، ترک، زخم، بریدگی، قرمزی، تورم و حساسیت به لمس باشید. اگر برای بررسی نقاط مختلف پای خود مشکل دارید می‌توانید با استفاده از یک آینه، کف و کناره‌های پای خود را ببینید. می‌توانید برای دیدن کف پای خود، آینه را روی زمین قرار دهید یا این که می‌توانید از شخص دیگری بخواهید آینه را برای شما نگه دارد.

پایتان را هر روز بشویید

 هر روز پاهای خود را در آب ولرم (نه داغ) بشویید و سپس به آرامی آن‌ها را خشک کنید و خصوصا به خشک کردن بین انگشتان توجه کنید. برای کنار زدن پوست پینه و میخچه یک سنگ حمام را به آرامی به پای خود بزنید. برای خشک نگه داشتن پوست بین انگشتان می‌توانید به آن پودر تالک یا پودر نشاسته‌ی ذرت بزنید. روی پا و کف پا را کرم مرطوب کننده بزنید تا پوست آن نرم باقی بماند. این کار از شکل گیری ترک‌های پوستی و رشد باکتری در ترک‌ها جلوگیری می‌کند.

پینه یا دیگر ضایعات پوستی را خودتان با دست نکنید

برای جلوگیری از صدمه زدن به پوست پا، برای برداشتن میخچه و پینه‌ی پای خود از ناخن گیر یا قیچی استفاده نکنید و به زگیل‌ها یا تاول‌های پای خود دست نزنید و از مواد شیمیایی برای از بین بردن زگیل پا استفاده نکنید. برای از بین بردن هر یک از این ضایعات پوستی به متخصص بیماری‌های پا مراجعه کنید.

ناخن‌های پای خود را به دقت بچینید

ناخن‌های پای خود را ابتدا به صورت یک خط کاملا صاف بچینید و سپس گوشه‌های تیز آن را بگیرید تا دو گوشه‌ی ناخن لبه‌ای گرد داشته باشد. اگر نمی‌توانید خودتان به درستی ناخن خودتان را بگیرید و ناخنتان در گوشت فرو می‌رود، حتما از پزشک کمک بخواهید.

جوراب‌های خشک و تمیز بپوشید

جوراب‌هایی بپوشید که رطوبت ناشی از عرق پای شما را جذب می‌کند مانند جوراب‌های کتانی و جوراب‌هایی با الیاف آکرلیک مخصوص. از پوشیدن جوراب‌های تنگ با الیاف پلاستیکی که جریان خون را در پا کاهش می‌دهد اجتناب کنید.

پای خود را ورزش دهید

پیاده روی یک ورزش فوق العاده است که موجب افزایش جریان خون در پا می‌شود. زمانی که نشسته هستید نیز پای خود را خم و راست کنید و مچ پای خود را بچرخانید و انگشتان پای خود را حرکت دهید تا خون در پای شما جریان پیدا کند.

برای ارزیابی وضعیت پای خود، به طور منظم به پزشک مراجعه کنید

پزشک یا  متخصص بیماری‌های پا می‌تواند با ارزیابی وضعیت بیمار در همان مراحل اولیه به وجود آسیب‌های عصبی، گردش خون ضعیف یا دیگر مشکلات پا پی ببرد. شما باید حداقل سالی یکبار (یا به دفعات بیشتر در صورت تجویز پزشک) برای معاینه به پزشک مراجعه کنید.

دیابت خود را تحت کنترل داشته باشید

آسان ترین راه برای جلوگیری از بروز عوارض ناشی از دیابت این است که شما قند خون خود را شدیدا تحت کنترل داشته باشید. قند خون خود را مرتبا کنترل کنید، داروهای تجویزی را دقیقا طبق دستور پزشک مصرف کنید و رژیم غذایی سالمی داشته باشید.

علت درد پاشنه پا و درمان آن با کفی طبی و انواع آتل های پاشنه پا

درد پاشنه معمولاً بر قسمت زیر و پشت پاشنه نیز تأثیر می‌گذارد. درد پاشنه مشکلی شایع در بین افراد است. تقریباً از هر 10 نفر یک نفر حداقل یک‌ بار در طول زندگی‌ درد پاشنه پا را تجربه کرده است. افرادی که به‌ طور مرتب می‌دوند و یا ورزش می‌کنند و افراد مسن‌تر که 40 تا 60 سال دارند، دو گروه اصلی هستند که تحت تأثیر درد پاشنه قرار می‌گیرند. درد پاشنه پا می‌تواند خفیف یا حاد و ناتوان‌کننده باشد. اگر درد پاشنه دارید ابتدا بهتر است بعضی از درمان‌های خانگی مانند استراحت را امتحان کنید تا علائم درد کاهش یابد. اگر درد پاشنه در عرض دو تا سه هفته بهبود نیابد باید به پزشک مراجعه کنید. صرفه نظر از نوع درمانی که برای رفع درد پاشنه انجام می‌شود، علت‌های اصلی که باعث ایجاد این وضعیت می‌شوند ممکن است باقی بمانند و دوباره عود کنند بنابراین شما باید اقدامات پیشگیرانه را ادامه دهید. استفاده از کفش‌های طبی، کشش و استفاده از دستگاه‌های ارتوپدی عامل اصلی درمان دراز مدت درد پاشنه است.

درد پاشنه می‌تواند شدید و ناتوان‌کننده باشد و بر حرکات روزانه شما تأثیر بگذارد و همچنین ممکن است شیوه‌ی راه رفتن فرد را تغییر دهد که اگر این اتفاق بیفتد ممکن است تعادل فرد را کاهش دهد و باعث سقوط و آسیب بیشتر به او شود. از آنجا که علل بالقوه متعددی وجود دارد، مهم است که درد پاشنه درست تشخیص داده شود. متخصصین ما در کلینیک پا دکتر فرخانی قادر به تشخیص تمام احتمالات و تعیین منبع درد پاشنه هستند. برای درمان درد پاشنه شما باید فشار به پا قطع شود، از آن حمایت شود و پاشنه را برای رفع فشار بالا نگه داشت. این کارها را می‌توان با استفاده از هیل کاپ، کفی و کفش طبی طراحی‌شده با موادی که نیروهای ضربه را جذب می‌کنند، انجام داد. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با ما تماس بگیرید.

علل در پاشنه پا


چند علت شایع درد پاشنه وجود دارد.

  •  خار پاشنه: خار پاشنه هنگامی رخ می‌دهد که فشار بیش‌ از حد روی پای بیمار باعث آسیب به رباط پلانتار فاسیا و درد می‌شود.
  •  کشیدگی و رگ به رگ شدن: کشیدگی و رگ به رگ شدن آسیب‌هایی است که اغلب از فعالیت‌های بدنی ناشی می‌شوند. این آسیب‌ها شایع هستند و بسته به نوع حادثه ممکن است جزئی یا شدید باشند.
  •  شکستگی: شکستگی استخوان وضعیتی اورژانسی است که نیاز به مراقبت‌های فوری دارد.
  •  التهاب مفاصل: التهاب مفاصل زمانی اتفاق می‌افتد که تاندون اتصال‌دهنده‌ی عضلات ساق پا به پاشنه، به علت آسیب‌های بیش‌ از حد، دردناک و ناراحت می‌شود.
  •  بورسیت: کیسه‌های مفصلی حاوی مایع پرشده در مفاصل بیمار است. بورسیت‌ها نواحی که تاندون‌ها، پوست و بافت‌های عضلانی به استخوان‌ها وصل می‌شوند را احاطه می‌کنند.
  •  اسپوندیلیت آنکیلوزان: اسپوندیلیت آنکیلوزان نوعی التهاب است که عمدتاً روی ستون فقرات بیمار تأثیر می‌گذارد و باعث التهاب شدید مهره‌ها می‌شود که درنهایت ممکن است باعث درد و ناتوانی مزمن شود.
  •  استئوکاندروز: استئوکاندروز به‌طور مستقیم بر رشد استخوان‌ها در كودكان و نوجوانان تأثیر می‌گذارد.
  •  ورم مفاصل واکنشی: ورم مفاصل واکنشی نوعی التهاب ناشی از عفونت در بدن است.

تشخیص


پزشک متخصص برای تشخیص دقیق بیماری سابقه بیمار و پا را بررسی می‌کند. در طول فرآیند تشخیص پزشک همه دلایل احتمالی پاشنه پا درد در بیمار را بررسی خواهد کرد. علاوه بر این ممکن است از عکس‌برداری، مانند اشعه ایکس یا سایر روش‌های تصویربرداری، برای تشخیص مشکل پاشنه استفاده شود. گاهی درد پاشنه پا در بیماران به علت وجود خار پاشنه است. اگرچه خار پاشنه به‌ ندرت منبع درد است اما هنگامی‌که درد به این علت باشد به‌ عنوان سندرم درد پاشنه پا شناخته می‌شود.

درمان درد پاشنه پا


درمان درد پاشنه پا می‌تواند در خانه و توسط خود بیمار شروع شود:

  •  تمرینات کششی: تمرین‌هایی که باعث کشش عضلات ساق پا می‌شوند باعث کاهش درد و کمک به بهبود درد پاشنه پا می‌شوند.
  •  اجتناب از پابرهنه راه رفتن: هنگامی‌که بیمار بدون کفش بیرون می‌رود فشار زیادی را بر روی پلانتار فاسیا قرار می‌دهد.
  •  سرد کردن: قرار دادن یخ روی پاشنه پا به مدت 20 دقیقه چند بار در روز به کاهش التهاب کمک می‌کند. حوله‌ای نازک دور یخ بپیچید و روی پا قرار دهید. یخ را مستقیماً بر روی پوست قرار ندهید.
  •  محدود کردن فعالیت‌ها: فعالیت‌های ورزشی فشرده را کاهش دهید تا پاشنه پا استراحت کند.
  •  داروها: داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی خوراکی مانند ایبوپروفن ممکن است برای کاهش درد و التهاب توصیه شود.

اگر بیمار بعد از گذشت چند هفته هنوز درد داشته باشد باید به پزشک متخصص مراجعه کند تا یک یا چند روش درمانی زیر را اضافه کند:

  •  تزریق درمانی: در برخی موارد تزریق کورتیکواستروئید برای کمک به کاهش التهاب و از بین بردن درد استفاده می‌شود.
  •  آتل پیاده‌روی متحرک: برای جلوگیری از صدمه دیدن بیمار به مدت چند هفته می‌توان از آتل پیاده‌روی متحرک استفاده کرد تا پا استراحت کند و بهبود یابد.
  •  استفاده از پد و کفی: قرار دادن پد در کفش فشار راه رفتن را کاهش می‌دهد. استفاده از کفی نیز به پا کمک می‌کند و فشار را در فاسیا کاهش می‌دهد.

پوشیدن کفش مناسب

استفاده از کفش‌های مناسب که دارای کفی و قوس مناسب و کمی پاشنه است فشار را بر روی پلانتار فاسیا کاهش می‌دهد. بهترین کفش برای درمان پاشنه درد و مشکلات پاشنه کفشی است که کل پای بیمار را حمایت می‌کند. در حالت ایده آل کفش نباید پاشنه‌اش لغزش داشته باشد. یکی دیگر از موارد مهم برای انتخاب کفش جهت کاهش درد پاشنه پا این است که به خوبی بسته شود به این معنی که بیمار بتواند بندهای کفش را به شکل مناسب ببندد تا اطمینان حاصل کند که کفش دور پا را به شکل مناسب می‌گیرد. اگر پا در کفش حرکت کند به این معنی است که پا در موقعیت مناسبی در هنگام راه رفتن قرار ندارد.

کفی و محافظ پاشنه

کفی و کفش و محافظ پاشنه اگر با پای بیمار متناسب باشند موجب اصلاح اختلالات ساختاری ایجاد کننده درد پاشنه پا می‌شوند. کفی‌های مناسب از کف پا، مچ و ساق پاها حمایت می‌کنند. اکثر مردم در هنگام نشستن یا حتی ایستادن قوس کاملاً طبیعی دارند اما هنگام قرار گرفتن فشار روی پا قوس پا پایین می‌آید و باعث فشار اضافه بر فاسیا پلانتار و درنتیجه التهاب استخوان پاشنه می‌شود. کفی از قوس پا حمایت می‌کند که فشار فاسیا پلاتار را کاهش می‌دهد و اجازه می‌دهد که بافت آسیب‌دیده بهبود یابد.

آتل پاشنه

استفاده از آتل پاشنه در طول شب از کشش اضافی فاسیا پلانتار جلوگیری می‌کند که ممکن است به کاهش درد صبحگاهی در بعضی از بیماران کمک کند. آتل پاشنه دستگاهی ساخته‌شده از پلاستیک است که توس بیمار پوشیده می‌شود و با استفاده از نوار چسب به پا متصل می‌شود به‌ طوری که مچ پا را در موقعیت ثابت نگه می‌دارد. این وضعیت ثابت تضمین می‌کند که فاسیا به‌طور مداوم در طول شب کشیده نشود.

فیزیوتراپی

تمرینات و سایر اقدامات فیزیوتراپی ممکن است برای کمک به تسکین درد پاشنه پا استفاده شود. بسیاری از مردم دچار گرفتگی ساق و تاندون‌های آشیل هستند که می‌تواند الگوی راه رفتن طبیعی را تغییر دهد و باعث ایجاد فشار بیش‌ از حد بر فاسیا پلانتار شود. عضلات انعطاف‌پذیر در درمان و پیشگیری از آسیب‌های بیشتر پا و ساق پا بسیار مهم هستند. علاوه بر این رباط فاسیا پلانتار کف پا می‌تواند با انجام برخی از تمرینات ساده مانند چرخاندن توپ یا کشیدن حوله انعطاف‌پذیرتر شود.

جراحی

همان‌طور که گفته شد یکی از علل درد پاشنه پا وجود خار پاشنه در پا است. اگرچه اکثر بیماران مبتلا به خار پاشنه به درمان غیر جراحی پاسخ می‌دهند اما درصد کمی از بیماران ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشند. اگر بعد از چند ماه درمان غیر جراحی بیمار همچنان درد پاشنه داشته باشد انجام جراحی در نظر گرفته خواهد شد. پزشک متخصص گزینه‌های جراحی را با بیمار مورد بحث قرار می‌دهد و تعیین می‌کند که استفاده از کدام روش برای او مفیدتر خواهد بود.

پیشگیری


شاید پیشگیری از همه علل ایجاد درد پاشنه پا امکان‌پذیر نباشد اما روش‌های آسانی برای جلوگیری از آسیب پاشنه پا و درد ناشی از آن وجود دارد. شما باید:

  •  قبل از تمرین عضلات خود را بکشید.
  •  فعالیت بدنی را به‌ آرامی و با احتیاط انجام دهید.
  •  رژیم غذایی سالم داشته باشید.
  •  زمانی که احساس خستگی می‌کنید یا زمانی که عضلات شما درد می‌کنند استراحت کنید.
  •  وزن مناسب خود را حفظ کنید.

پوشیدن کفش مناسب نیز مهم است. در حالت ایده آل شما باید کفش‌هایی با پاشنه کم و متوسط بپوشید که قوس و پاشنه‌های پا را پشتیبانی می‌کنند. پوشیدن کفش مناسب برای فعالیت بدنی و اجتناب از پوشیدن کفش بدون پاشنه بسیار اهمیت دارد.

علت و درمان سوزش و داغ شدن کف پا


سوزش کف و انگشتان پا یکی از عارضه‌های رایج مربوط به طب عروق می‌باشد. اکثر موارد سوزش کف و انگشتان پا ربطی به فصل ندارند. با این‌ حال مواردی از این عارضه وجود دارند که در زمان سرد بودن هوا شدیدتر می‌شوند. سوزش کف پا ممکن است دلیل‌های بسیار متفاوتی داشته باشد. واضح است که منبع ایجاد این احساس سوزش، همیشه در رشته‌های عصبی پوست می‌باشد. برخی از علل ایجاد سوزش کف پا باعث آسیب‌های عصبی می‌شوند. آسیب‌های عصبی دائماً به مغز پیام ارسال کرده و این پیام‌ها به شکل سوزش یا سوزن سوزن شدن احساس می‌شود. این احساس معمولاً در انگشتان و کف پا ایجاد می‌شود چراکه طولانی‌ترین و آسیب پذیرترین عصب‌ها در این نقاط قرار گرفته‌اند. دیگر علل ایجاد این عارضه، باعث آسیب‌های عصبی نمی‌شوند. این علل در واقع سبب فعالیت دائم اعصاب خواهند شد. فعال شدن عصب‌ها سبب احساس سوزش می‌شود. برای جلوگیری از آسیب‌های عصبی باید سطح قند خون خود را در همه‌ی زمان‌ها در حد مناسبی نگه دارید. شما می‌توانید با رژیم غذایی، ورزش، آب کافی، خواب کافی و مکمل‌های مناسب، سطح قند خون خود را کنترل کنید.

روش‌های خود درمانی برای سوزش کف پا شامل استراحت، بالا نگه داشتن پاها، استفاده از کفش‌های راحت‌تر و شستن پاها در آب سرد می‌باشد. با این‌ حال در برخی از موارد درمان پزشکی لازم است. برای مثال در مواردی که شما متوجه شدیدتر شدن علائم و درد عارضه می‌شوید. از آنجایی‌ که سوزش پا ممکن است به دلیل بیماری‌های جدی باشد، عدم درمان سوزش کف پا می‌تواند منجر به عارضه‌های جدی و آسیب‌های دائمی شود. متخصصین ما در کلینیک پا دکتر فرخانی می‌توانند به شما در تشخیص علت سوزش کف پا کمک کنند. زمانی که علت اصلی این عارضه مشخص شد، مهم است که به‌ دقت از برنامه‌ی درمانی ارائه شده توسط پزشک پیروی کنید تا خطر آسیب‌ها و عوارض احتمالی کاهش یابد. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با ما تماس بگیرید.

علل سوزش کف پا


علت سوزش کف پا ممکن است در اثر آسیب‌های عصبی یا پوستی در کف پا و یا بافت‌های اطراف ایجاد شود. سوختگی در اثر حرارت زیاد یا مواد شیمیایی و همچنین قرار گرفتن در معرض مواد سمی می‌تواند به اعصاب پوست آسیب وارد کرده و سبب سوزش کف پا شود. آسیب به اعصاب محیطی (نوروپاتی محیطی) نیز می‌تواند باعث ایجاد احساس سوزش در کف پا شود. نوروپاتی محیطی ممکن است در اثر بیماری‌های خاص یا برخی از عارضه‌ها ایجاد شده و یا علت آن معلوم نباشد.

دلایل فیزیکی سوزش کف پا

علت داغ شدن کف پا ممکن است فیزیکی باشد ازجمله:

  •  سوختگی مثل آفتاب‌سوختگی
  •  داروهای خاص مثل داروهای شیمی‌درمانی سرطان
  •  قرار گرفتن در معرض سرما
  •  قرار گرفتن در معرض سموم یا ترکیبات سمی مثل سرب و جیوه
  •  آسیب‌های فیزیکی به پا
  •  آسیب به اعصاب
  •  نوروپاتی محیطی (عارضه‌ای که باعث اختلالات عملکردی در اعصاب خارج از محدوده‌ی مغز و نخاع می‌شود).
  •  وارد شدن فشار بر روی عصب یا گیر افتادن آن

بیماری‌ها یا اختلالاتی که سبب سوزش کف پا می‌شوند

علت داغ شدن کف پا ممکن است در اثر بیماری یا اختلال خاصی ایجاد شده باشد که سبب آسیب‌های عصبی شده است. برای مثال:

  •  آثار سوء برخی از داروها، به‌خصوص داروهای شیمی‌درمانی سرطان
  •  دیابت
  •  سندرم گیلن باره (اختلال عصبی خود ایمنی)
  •  آلوده شدن به ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) و درمان آن
  •  مالتیپل اسکلروز (بیماری‌هایی که مغز و نخاع را تحت تأثیر قرار داده و سبب ضعف، عدم هماهنگی، اختلالات تعادل و مشکلات دیگر می‌شود).
  •  بیماری شریانی محیطی (PAD، که به آن بیماری عروقی محیطی یا PVD نیز گفته می‌شود. عارضه این بوده که در طی آن در اثر تجمع چربی و کلسترول در دیواره‌های رگ، رگ باریک شده و حتی بسته می‌شود. در این موارد جریان خون به طرف اندام‌ها محدود خواهد شد).
  •  آرتریت روماتوئید
  •  زونا (فعال شدن دوباره‌ی ویروس واریسلا زوستر، که پس از آبله‌مرغان به حالت غیرفعال در بدن باقی می‌ماند).
  •  لوپوس اریتماتوی سیستمیک (اختلالی که در طی آن بدن به سلول‌ها و بافت‌های سالم خود حمله می‌کند).
  •  کمبود ویتامین به‌خصوص ویتامین B12 و فولات

علائم


داغی کف پا ممکن است به علائم دیگری نیز همراه باشد که بسته به بیماری، عارضه یا اختلال ایجاد کننده‌ی آن، متفاوت خواهند بود. علائمی که به‌ طور مکرر کف پا را درگیر می‌کنند می‌توانند بر روی دیگر دستگاه‌های بدن نیز تأثیر بگذارند. احساس سوزش ممکن است تنها بوده و یا همراه با احساس خارش (پاراستزی) و بی‌حسی وجود داشته باشد. بسته به علت داغ شدن کف پا، سوزش پا ممکن است به هنگام استراحت و یا در زمان راه رفتن و حرکت کردن احساس شود. مدت‌زمان و دوره‌ی سوزش کف پا ممکن است بسته به عارضه‌ی ایجاد کننده‌ی آن، بسیار متفاوت باشد. سوزش پای ایجاد شده به دلیل آسیب‌های فیزیکی معمولاً به‌طور ناگهانی شروع شده در حالی که سوزش پا در اثر نوروپاتی محیطی به‌تدریج ایجاد شده و با گذر زمان تشدید می‌شود. سوزش پا ممکن است همراه با دیگر علائمی که پا را درگیر می‌کنند احساس شود ازجمله:

  •  خونریزی
  •  تاول
  •  درد
  •  قرمز و گرم شدن و تورم
  • خارش یا دیگر احساس‌های غیرطبیعی در پاها

داغ شدن کف پا ممکن است با علائم دیگری همراه باشد که دیگر دستگاه‌های بدن را درگیر می‌کنند ازجمله:

  •  ضربان‌های ضعیف یا غایب
  •  تغییر در حواس
  •  مشکلات راه رفتن
  •  خواب‌آلودگی بیش‌ از حد در روز
  •  حساسیت شدید نسبت به لمس
  •  مشکلات کف پا مثل زخم و درد استخوان و مفاصل
  •  اختلالات تعادل
  •  ضعف عضلانی
  •  درد عصبی
  •  احساس درد به هنگام راه رفتن
  •  کاهش توانایی احساس درد و تغییرات دما
  •  درد شدید که ممکن است به هنگام شب شدیدتر باشد.
  •  اختلالات خواب

عوارض


عوارض احتمالی داغ شدن کف پا شامل موارد زیر می‌باشند:

  •  آسیب مغزی (اگر احساس سوزش کف پا به دلیل سکته ایجاد شده باشد).
  •  از دست دادن اندام
  •  آسیب عصبی دائمی

درمان سوزش کف پا


دارودرمانی

مهم‌ترین راه درمان داغ شدن کف پا، متوقف کردن هرگونه آسیب عصبی است. در برخی از موارد درمان بیماری‌های ایجاد کننده‌ی عارضه باعث بهبود نوروپاتی و علائم ناشی از آن می‌شود. در موارد دیگر مثل یک نوروپاتی کوچک که نمی‌توان علت آن را مشخص کرد، پزشک بر روی درمان علائم فرد متمرکز می‌شود. برای افراد مبتلا به نوروپاتی دیابتی، درمان با نگه داشتن سطح قند خون در حد طبیعی انجام می‌شود. این کار معمولاً نیازمند تغییرات غذایی، داروهای خوراکی و معمولاً تزریق انسولین می‌باشد.
برای افراد مبتلا به دیگر اشکال نوروپاتی که سبب گرم شدن کف پا می‌شوند، جلوگیری از آسیب بیشتر عصب ضرورت دارد. موارد خاص و درمان‌های انجام شده برای آن‌ها در زیر ذکر شده‌اند:

  •  کمبود ویتامین، استفاده از ویتامین B12 خوراکی یا تزریقی می‌تواند کمبود این ماده را جبران کند.
  •  بیماری‌های مزمن کلیوی، ممکن است برای از بین بردن مواد سمی ایجاد کننده‌ی نوروپاتی و گرم شدن کف پا، عمل دیالیز ضروری باشد.
  •  استفاده‌ی خوراکی از هورمون تیروئیدی مصنوعی سطح این هورمون را بالا برده و معمولاً باعث بهبود نوروپاتی و داغ شدن کف پا می‌شود.

مراقبت خوب از پاها

پاهای خود را هر روز بررسی کنید. اگر بیمار نتواند در پای خود احساس درد کند، ممکن است آسیب به پا را نیز متوجه نشود. شما می‌توانید با استفاده از چشمان خود، به دنبال این مشکلات بگردید. اگر پاهای بیمار خشک هستند، از یک لوسیون بر روی پوست آن استفاده کنید (به غیر از لای انگشتان). از کفش‌ها و جوراب‌هایی استفاده کنید که اندازه‌ی پا بوده و آن‌ها را همیشه به پا داشته باشید. برای شستشوی پا از آب گرم استفاده کرده و سپس آن‌ها را به‌ دقت خشک کنید.

  •  از جوراب‌هایی با جنس طبیعی استفاده کنید نه جوراب‌هایی که جنس مصنوعی دارند. مثل 100 درصد پشم یا پنبه.
  •  در اکثر موارد از جوراب سفید استفاده کنید. چراکه جوراب‌های رنگی دارای رنگ‌های سمی هستند.
  •  قبل از استفاده‌ی جوراب آن را بشویید تا رنگ و مواد شیمیایی از آن خارج شوند.
  •  کفش و جوراب خود را به هنگام پیاده‌روی و در طول روز عوض کنید.
  •  از لاک زدن ناخن‌های پا، استفاده از لوسیون های سمی و یا مواد دیگر در منطقه‌ی پا خودداری کنید.
  •  در انتهای روز پای خود را در محلول نمک اپسوم قرار داده و به آن استراحت دهید. این کار سبب تسکین درد، از بین رفتن بوی بد پا، نرم شدن پوست و کمک به خارج شدن سموم از پا خواهند شد. نصف لیوان نمک اپسوم را به یک تشت بزرگ آب گرم اضافه کنید. آن را به خوبی مخلوط کرده و سپس به آن یخ اضافه کنید تا آب خنک شود. این کار سبب تسکین بهتر درد خواهد شد. تا زمانی که احساس خوبی دارید پای خود را درون محلول نگه دارید. سپس پاهای خود را خشک کرده و آن‌ها را بر روی یک چهارپایه بالاتر از سطح بدن قرار دهید.
  •  تا حد امکان پابرهنه رفت و آمد کنید.

کفش

کفش مناسب و اندازه‌ی پا که به خوبی از پا حمایت کند، نقطه‌ی شروع خوبی برای از بین بردن مشکلات مربوط به پاست.

  •  به‌عنوان یک قانون عمومی، از کفش پاشنه‌بلند استفاده نکنید. از کفش‌هایی استفاده کنید که حالت پا را مشابه زمانی که پابرهنه راه می‌روید نگاه می‌دارند.
  •  از کفش‌هایی با جنس‌های طبیعی استفاده کنید. کفش‌هایی که با مواد مصنوعی و شیمیایی ساخته نشده‌اند مانند چرم، کنف، کتان یا پشم.
  •  کفش‌های خود را عوض کنید و به کفش اجازه بدهید تا قبل از استفاده‌ی مجدد خشک شود.
  •  کفی‌های مصنوعی را با جنس‌های طبیعی مثل چرم جایگزین کنید.

درد کف پا؛ علت ، پیشگیری و درمان

درد کف پا ممکن است به علل زیادی ایجاد شود. کف پا چگونگی نیروی وارده به بالا و پایین ساق پا مرتبط با فعالیت‌هایی مانند راه رفتن را کنترل می‌کند. اگر در کف پا و یا بافت‌های نرم اطراف آن مشکل وجود داشته باشد درد کف پا ممکن است در هر نقطه‌ای از پا گرفته تا زانو و کمر احساس شود. درد کف پا همچنین در هنگام ایستادن یا راه رفتن طولانی‌مدت شایع است که اغلب به علت ضعف و تنگی عضلات و تاندون‌های کف پا است.

وقتی درد کف پا در انجام فعالیت‌های روزمره زندگی تداخل ایجاد می‌کند یا اگر نمی‌توانید فعالیت‌های موردنظر خود را بدون درد کف پا انجام دهید می‌توانید برای درمان به کلینیک پا دکتر فرخانی مراجعه کنید. تغییر شکل ناحیه کف پا، حساسیت به لمس و احساس دردی که باعث شود راه رفتن فرد متفاوت باشد از سایر علائمی است که نیاز به پیگیری دارند. وقتی اولین بار احساس ناراحتی یا درد در ناحیه شروع می‌شود، با استراحت، سرد کردن، فشرده‌سازی و بالا بردن پا می‌توانید خود را درمان کنید. داروهای بدون نسخه نیز ممکن است برای کاهش ناراحتی و درد کف پا استفاده شوند. اگر درد کف پا بیش از چند روز باقی بماند، بهتر است برای درمان به متخصصین ما در کلینیک پا دکتر فرخانی مراجعه کنید تا دچار درد شدیدتر نشوید. پزشکان برای تسکین و کاهش درد کف پا دارو، محافظ کف پا و کفش‌های طبی را تجویز خواهند کرد. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با ما تماس بگیرید.

علل درد کف پا


وقتی بر روی پاهایمان می‌ایستیم، قوس‌های کف پا اولین ساختارهای بدن هستند که فشار وارد به بدن را جذب می‌کنند. وقتی اتفاقی برای این ساختارها بیفتد نتیجه‌اش احتمالاً درد کف پا و آسیب است. علل بسیاری برای درد کف پا وجود دارد. ضربه مستقیم، کشش رباط‌ها، دررفتگی عضلات، هم ترازی بیومکانیکی ضعیف، شکستگی‌های ناشی از فشار، استفاده بیش‌ از حد از پا، آرتریت التهابی یا تنگی و انسداد مفصل پا می‌تواند موجب درد کف پا شوند. آسیب به فاشیا پلانتار یک علت شایع درد کف پا است. فاشیا پلانتار بافت هم‌بند ضخیمی است که از قوس کف پا پشتیبانی می‌کند.

تشخیص


تشخیص دقیق علت درد پا برای انتخاب بهترین گزینه‌های درمان جهت رفع درد کف پا، مچ پا یا انگشتان پا ضروری است. اگر تشخیص دقیق نباشد به‌جای اینکه هدف خاصی برای رفع مشکل در نظر گرفته شود درمانی کلی انجام می‌شود و اگرچه ممکن است درد کف پا برای مدت کوتاهی رفع شود اما احتمالاً دوباره عود خواهد کرد. پزشک برای تعیین نحوه آسیب سابقه مختصری از بیمار می‌گیرد. در صورت لزوم معاینه کامل فیزیکی نیز برای ارزیابی سایر آسیب‌ها انجام می‌شود. بررسی کفش استفاده‌شده توسط بیمار نیز ممکن است اطلاعات مناسبی به پزشک ارائه دهد. هر دو پا به‌صورت فیزیکی و بصری توسط پزشک بررسی می‌شوند. پا و کف پا با احتمالاً تحت‌فشار قرار می‌گیرند تا هرگونه تغییرات ظاهری، نقاط ملتهب و یا هرگونه تفاوت در استخوان پا و قوس بررسی و شناسایی شود. پزشک نحوه عملکرد عضلات پای بیمار را بررسی می‌کند. این آزمایش‌ها ممکن است شامل بررسی نگهداری یا حرکت پا و مچ پا در برابر مقاومت باشد. ممکن است از بیمار خواسته شود بایستد، راه برود یا حتی بدود. درد کف پا ناشی از حرکات ممکن است علت درد را مشخص کند. اعصاب پایه آزمایش خواهد شد تا اطمینان حاصل شود هیچ آسیبی در آن‌ها وجود ندارد. اشعه ایکس، ام آر آی یا اسکن استخوان پا و کف پا برای تعیین هرگونه تغییرات احتمالی در استخوان گرفته می‌شود. در مواردی که تغییراتی در اسکن یا اشعه ایکس اولیه مشاهده شود ممکن است اسکن یا اشعه ایکس مجدد گرفته شود.

درمان درد کف پا


دارو

دو نوع از داروهای بدون نسخه وجود دارند که ممکن است درد کف پا و تورم کف پا را کنترل کنند. استامینوفن (تیلنول) به درد کف پا کمک می‌کند و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مثل آسپیرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن نیز باعث کاهش درد کف پا می‌شوند و واکنش‌های التهابی را سرکوب می‌کنند. هنگام استفاده از این داروها باید احتیاط شود و دوز نباید از مقدار برچسب‌گذاری شده تجاوز کند. اگر سابقه زخم معده دارید، باید با پزشک مشورت کنید. کسانی که دارای بیماری‌های مزمن هستند یا داروهای دیگر مصرف می‌کنند باید با پزشک خود در مورد مناسب‌ترین نوع داروهای مسکن یا ضدالتهابی مشورت کنند.

کفی و کفش طبی

سعی کنید از کفش‌هایی با پاشنه معقول و مناسب، رویه چرمی نرم، و کفی ضربه‌گیر و قابل جابجایی استفاده کنید. هنگامی‌که درد کف پا مربوط به صافی کف پا باشد استفاده از کفش و کفی طبی طراحی‌شده با پاشنه و کفی پشتیبانی مناسب قوس کف پا برای درمان درد کف پا توصیه می‌شود. اطمینان حاصل کنید که کفی پشتیبانی قوس کف پا خیلی شکننده نیست. اگر بیمار به راحتی بتواند آن را خم کند به این معنی است که آن بیش‌ازحد انعطاف‌پذیر است که مناسب نیست. کفی و کفش طبی مناسب از قوس کف پا پشتیبانی می‌کند و سبب راحتی پا می‌شود. بیمار می‌تواند کفی و کفش طبی را از داروخانه یا فروشگاه کفش ورزشی خریداری کند یا می‌تواند سفارش دهد. سعی کنید پا راحت باشد. بیمار می‌تواند این کار را با پوشیدن کفش‌های ورزشی، حتی در محل کار، برای مدتی انجام دهد. پدهای پاشنه نیز می‌توانند مورد استفاده قرار گیرد اما محافظ طبی پاشنه معمولاً سودمندتر است. پدها و محافظ‌ها باید در هر دو کفش استفاده شوند. کفش جدید بخرید یا کفی‌ کفش فعلی را تعویض کنید. کفی کفش ورزشی با گذشت زمان و استفاده دائمی خاصیت کششی را از دست می‌دهد. پیشنهاد خوب این است که اگر زیاد از کفش‌ها استفاده می‌کنیم آن‌ها را هر شش ماه تعویض کنیم. استفاده از کفی‌های نو می‌تواند فشار به پا را کاهش و حمایت از پا را افزایش دهد.

تمرینات 

بیمار ممکن است تمریناتی را برای افزایش قدرت و ثبات منطقه آسیب‌دیده و برای اصلاح عضلات غیر متعادل انجام دهد. تمرین برای افزایش انعطاف‌پذیری، طول عضله را حفظ یا بهبود می‌بخشد. انعطاف‌پذیری کمک می‌کند تا عضله قوی‌تر ایجاد کنید که احتمال آسیب‌دیدگی‌اش کمتر است. حفظ سطح آمادگی بدن از طریق انجام تمرینات اصلاحی ممکن است تجویز شود. فعالیت‌های که باعث درد کف پا می‌شوند را با فعالیت‌های دیگر جایگزین کنید؛ به‌عنوان مثال دویدن باعث می‌شود فشار چندگانه به بدن وارد شود اما دوچرخه‌سواری، استفاده از دستگاه‌های ورزشی و شنا علاوه بر حذف فشار به بدن باعث حفظ و بهبود سطح آمادگی بدن بیمار می‌شود.

تزریق کورتیزون

کورتیزون ماده‌ی ضدالتهابی قوی است. در افراد مبتلا به فاشیا پلانتار کاهش التهاب اطراف رباط فاشیا پلانتار می‌تواند در بعضی موارد باعث کاهش درد کف پا شود. تزریق کورتیزون ممکن است در موارد شدید به‌عنوان جایگزین برای پیشگیری از عمل جراحی انجام شود البته درصورتی‌که همه روش‌های کمتر تهاجمی شکست‌خورده باشند. اگر بدن بیمار به‌خوبی به کورتیزون پاسخ دهد احتمال دارد که بیمار ظرف چند روز تسکین یابد و تسکین چند هفته ادامه می‌یابد. بعضی از بیماران ممکن است نیاز به چند تزریق داشته باشند تا درد کف پا تسکین یابد یا ممکن است نیاز به تزریق دائمی برای کنترل درد فاسیا پاستار و درد کف پا باشد.

درمان خانگی


استراحت با جلوگیری از ایجاد هرگونه فشار بیشتر به منطقه آسیب اجازه می‌دهد بافت‌ها خود را درمان کنند. فشرده‌سازی و بالا بردن پا باعث جلوگیری از تورم بافت‌های آسیب‌دیده می‌شود. یخ نیز باید بیش از 20 دقیقه اعمال شود که بهتر است برای جلوگیری از تماس مستقیم یخ با پوست در کیسه پلاستیکی قرار داده شود یا در حوله پیچیده شود.

پیشگیری


با استفاده از کفش‌های طبی مناسب و دارای پشتیبانی مناسب قوس کف پا می‌توان از درد کف پا جلوگیری کرد. کشش پاها و کف پا قبل از فعالیت نیز به جلوگیری از این آسیب کمک می‌کند. فرد ممکن است نیاز به کفی طبی داشته باشد که بعضی افراد فقط در طول فعالیت‌های ورزشی نیاز به استفاده از آن دارند و دیگران همیشه باید از آن استفاده کنند.